دوغ به انگلیسی

کلمه‌ی «دوغ» در زبان انگلیسی به doogh یا yogurt drink ترجمه می‌شود.

در منابع بین‌المللی و منوهای غذایی گاه به صورت transliteration یعنی همان "Doogh" نوشته می‌شود، چون معادلی دقیق و رایج در دیگر زبان‌ها ندارد، هرچند به "salted yogurt drink" یا "fermented yogurt beverage" نیز اشاره می‌شود.

دوغ یکی از نوشیدنی‌های سنتی و محبوب در ایران و بسیاری از کشورهای خاورمیانه، آسیای مرکزی و ترکیه است. این نوشیدنی از ترکیب ماست، آب و نمک تهیه می‌شود و گاه به آن سبزی‌هایی مانند نعناع، پونه یا گل‌سرخ نیز افزوده می‌شود تا طعمی خوشایندتر و خاص‌تر داشته باشد. دوغ معمولاً به صورت سرد سرو می‌شود و در کنار غذاهای سنتی ایرانی مثل کباب، آبگوشت، قرمه‌سبزی و دیزی مصرف می‌شود و به‌نوعی بخشی جدایی‌ناپذیر از سفره‌ی ایرانی به‌شمار می‌آید.

از نظر تغذیه‌ای، دوغ حاوی باکتری‌های مفید (پروبیوتیک‌ها)، کلسیم، پروتئین و ویتامین‌های گروه B است. این نوشیدنی برای دستگاه گوارش مفید است، به هضم غذا کمک می‌کند و می‌تواند در کاهش التهابات معده و روده مؤثر باشد. برخلاف نوشیدنی‌های گازدار یا شیرین، دوغ خاصیت ضدعطش دارد و برای مصرف در روزهای گرم سال یا پس از غذاهای چرب، انتخابی سالم و سبک محسوب می‌شود. نوع کف‌دار و گازدار آن نیز در سال‌های اخیر محبوب شده است، گرچه مصرف آن برای برخی با ناراحتی گوارشی همراه است.

دوغ تنها یک نوشیدنی ساده نیست؛ بخشی از هویت غذایی و فرهنگی مردم ایران است. در بسیاری از مناطق ایران، به‌ویژه در میان عشایر یا روستاییان، دوغ به شیوه‌ی سنتی و دستی تهیه می‌شود، با مشک‌زدن ماست یا دوشیدن شیر تازه و تخمیر آن. این فرآیندها نه‌تنها طعمی خاص و طبیعی به دوغ می‌دهند، بلکه حس پیوند با طبیعت و اصالت را نیز منتقل می‌کنند.

امروزه اگرچه دوغ صنعتی در بسته‌بندی‌های مختلف در دسترس است، اما هنوز هم دوغ محلی و دست‌ساز جایگاه ویژه‌ای در دل و ذائقه‌ی ایرانی‌ها دارد.