رنگ مو به انگلیسی

کلمه‌ی «رنگ مو» در زبان انگلیسی به hair dye یا hair color ترجمه می‌شود.

رنگ مو به ماده‌ای شیمیایی یا طبیعی گفته می‌شود که برای تغییر رنگ طبیعی مو به کار می‌رود. این تغییر رنگ می‌تواند به دلایل زیبایی‌شناسی، پوشاندن موهای سفید، یا حتی به‌عنوان بیانی از هویت فردی و سبک زندگی انجام شود. رنگ مو در انواع و طیف‌های گوناگون تولید می‌شود؛ از رنگ‌های طبیعی مانند قهوه‌ای، بلوند، مشکی و قرمز گرفته تا رنگ‌های فانتزی نظیر آبی، صورتی، بنفش و سبز. بسته به نوع آن، رنگ مو می‌تواند دائمی، نیمه‌دائمی، یا موقت باشد.

رکیب شیمیایی رنگ‌های دائمی معمولاً شامل آمونیاک، هیدروژن پراکسید و رنگ‌دانه‌های خاصی است که به داخل ساقه‌ی مو نفوذ کرده و رنگ طبیعی آن را تغییر می‌دهند. در مقابل، رنگ‌های موقت فقط سطح مو را می‌پوشانند و با چند بار شستشو از بین می‌روند. برای کسانی که به دنبال گزینه‌های سالم‌تر هستند، رنگ موهای گیاهی مانند حنا نیز گزینه‌ی محبوبی محسوب می‌شود، هرچند تنوع رنگی آن‌ها محدودتر است. در سال‌های اخیر، برندهای زیادی سعی کرده‌اند محصولات بدون آمونیاک یا با فرمول‌های ملایم‌تر تولید کنند تا آسیب کمتری به مو وارد شود.

رنگ کردن مو همواره بخشی از سنت‌های فرهنگی و زیبایی در سراسر جهان بوده است. در ایران باستان، استفاده از حنا یا ترکیبات طبیعی برای تیره کردن یا قرمز کردن مو مرسوم بوده و در چین و هند نیز فرهنگ خاصی در این زمینه وجود داشته است. در دنیای مدرن، رنگ مو به ابزاری برای خودابرازی تبدیل شده است؛ انتخاب رنگی خاص می‌تواند نشانگر شور جوانی، روحیه‌ی هنری، یا حتی دگرگونی درونی فرد باشد. افراد با تغییر رنگ مو، گاهی احساس تولدی دوباره، اعتماد به‌نفس بیشتر یا جدایی از گذشته را تجربه می‌کنند.

با این حال، رنگ کردن مکرر و بدون مراقبت می‌تواند به آسیب دیدن مو، خشکی، شکنندگی یا حساسیت پوست سر منجر شود. برای جلوگیری از این موارد، استفاده از شامپوها و ماسک‌های مخصوص موهای رنگ‌شده، خودداری از شستشوی زیاد با آب داغ، و پرهیز از حرارت مستقیم زیاد توصیه می‌شود.