لک‌لک به انگلیسی

کلمه‌ی «لک‌لک» در زبان انگلیسی به stork ترجمه می‌شود.

لک‌لک پرنده‌ای بزرگ، باریک‌اندام و بلندپا از خانواده‌ی Ciconiidae است که در مناطق مختلفی از اروپا، آسیا و آفریقا یافت می‌شود. این پرنده به خاطر گردن کشیده، منقار بلند و مستقیم، و پاهای درازش شناخته می‌شود. معروف‌ترین گونه‌ی آن، لک‌لک سفید (Ciconia ciconia) است که معمولاً پرهای سفید با نوک و پاهای قرمز دارد. لک‌لک‌ها به‌ویژه در ایران، در نواحی شمال‌غربی مانند کردستان و آذربایجان، به‌صورت موسمی دیده می‌شوند و مردم محلی علاقه‌ی خاصی به آن‌ها دارند.

لک‌لک‌ها پرندگانی مهاجر هستند. آن‌ها با تغییر فصل، بین مناطق گرمسیری آفریقا و نواحی معتدل اروپا و آسیا مهاجرت می‌کنند. این پرندگان لانه‌های بزرگی از شاخه‌ها روی درختان بلند، سقف خانه‌ها یا تیرهای برق می‌سازند. جالب است که لک‌لک‌ها معمولاً به لانه‌ی قبلی خود بازمی‌گردند و گاهی نسل‌به‌نسل همان لانه را بازسازی و استفاده می‌کنند. آن‌ها عمدتاً از حشرات، قورباغه، ماهی، مارمولک و حتی جوندگان کوچک تغذیه می‌کنند و در طبیعت نقش مهمی در کنترل جمعیت این گونه‌ها دارند.

در بسیاری از فرهنگ‌ها، لک‌لک نماد خوش‌خبر، تولد و نوزاد است. در باورهای اروپایی، داستان‌هایی رایج است که می‌گویند نوزادان را لک‌لک‌ها برای خانواده‌ها می‌آورند، و این پرنده به نوعی تجسم مادرانه و نگهبانی از کودکان تبدیل شده است. در ایران نیز دیدن لک‌لک در فصل بهار یا تابستان معمولاً نشانه‌ی خوبی تلقی می‌شود و مردم محلی از آمدن آن‌ها خوشحال می‌شوند. حتی در ادبیات عامه، لک‌لک گاه نماد سفر، وفاداری و خانه‌دوستی است.

لک‌لک‌ها پرندگانی آرام و کم‌صدا هستند و برخلاف بسیاری از پرندگان آوازخوان، صدایی تولید نمی‌کنند. تنها صدای خاص آن‌ها، کوبیدن نوک به هم (که اصطلاحاً به آن «کلاق‌کلاق» یا bill-clattering گفته می‌شود) است که در زمان جفت‌گیری یا هنگام دفاع از لانه شنیده می‌شود. این ویژگی، همراه با ظاهر باشکوه و رفتارهای مهاجرتی منظم، باعث شده لک‌لک‌ها در دل انسان‌ها جای خاصی داشته باشند؛ پرندگانی که در سکوت خود پیام‌آور زندگی، تغییر فصل و آرامش‌اند.