Buffer Storage

کلمه‌ی «buffer storage» در زبان فارسی به «حافظه‌ی بافر» یا «ذخیره‌سازی موقت» ترجمه می‌شود.

این اصطلاح در علوم رایانه و مهندسی کامپیوتر به بخشی از سیستم حافظه اشاره دارد که وظیفه‌ی آن نگهداری موقت داده‌ها پیش از انتقال یا پردازش نهایی است. این مفهوم نه تنها در طراحی سخت‌افزارهایی مانند پردازنده‌ها، دیسک‌ها و شبکه‌ها کاربرد دارد، بلکه در نرم‌افزارها و سیستم‌های اطلاعاتی نیز نقشی کلیدی ایفا می‌کند. وجود چنین بخشی در سیستم به افزایش کارایی، جلوگیری از اتلاف منابع و هماهنگی بهتر میان اجزای مختلف کمک می‌کند.

حافظه‌ی بافر از این جهت اهمیت دارد که سرعت اجزای مختلف یک سیستم رایانه‌ای با هم برابر نیست. به‌عنوان نمونه، سرعت پردازنده در مقایسه با حافظه‌های جانبی یا دیسک سخت بسیار بالاتر است. اگر داده‌ها بدون بافر به‌طور مستقیم میان این اجزا منتقل شوند، یکی از اجزا ناچار خواهد شد برای دیگری منتظر بماند و این مسئله موجب کاهش بازده کلی سیستم می‌شود. اما با وجود buffer storage داده‌ها به‌طور موقت ذخیره می‌شوند تا زمانی که جزء کندتر آماده‌ی دریافت باشد، و به این ترتیب جریان داده‌ها بدون وقفه و با کارایی بیشتری صورت می‌گیرد.

نکته‌ی مهم در درک buffer storage این است که این فضا معمولاً کوچک و پرسرعت طراحی می‌شود. برای مثال در کارت‌های شبکه، بافر موجب می‌شود که بسته‌های اطلاعاتی در زمان مناسب ذخیره شوند تا هیچ داده‌ای در هنگام انتقال از بین نرود. همچنین در دستگاه‌هایی مانند چاپگرها، حافظه‌ی بافر امکان می‌دهد داده‌ها با سرعت پردازش رایانه دریافت شوند، ولی خروجی چاپگر با سرعت ثابت و هماهنگ انجام گیرد. این واسطه‌گری میان سرعت‌های متفاوت به معنای واقعی کلمه ستون فقرات هماهنگی در سیستم‌های دیجیتال است.

در حوزه‌ی نرم‌افزار نیز buffer storage نقشی جدی دارد. برای نمونه در پخش ویدئوهای آنلاین، داده‌ها ابتدا در یک بافر ذخیره می‌شوند تا اگر اتصال اینترنت برای لحظه‌ای دچار وقفه یا کاهش سرعت شد، جریان پخش قطع نشود. این همان چیزی است که کاربران آن را به‌صورت «بارگذاری» یا «buffering» تجربه می‌کنند. چنین قابلیتی موجب افزایش کیفیت تجربه‌ی کاربری و جلوگیری از ناپیوستگی در عملکرد برنامه‌ها می‌شود.

می‌توان گفت buffer storage یکی از اجزای پنهان اما حیاتی در دنیای فناوری امروز است. اگرچه کاربران عادی کمتر به وجود آن توجه دارند، ولی نبود آن باعث می‌شود بسیاری از دستگاه‌ها و برنامه‌ها کارایی خود را از دست بدهند. این حافظه‌ی کوچک و سریع در حقیقت پلی است میان سرعت‌های متفاوت و سازوکاری است که بدون آن هماهنگی پیچیده‌ی اجزای سخت‌افزاری و نرم‌افزاری عملاً امکان‌پذیر نخواهد بود.