CPR

کلمه‌ی CPR در زبان فارسی به «احیای قلبی-ریوی» ترجمه می‌شود.

اصطلاح CPR که مخفف عبارت Cardiopulmonary Resuscitation است، به مجموعه‌ای از اقدامات اضطراری اشاره دارد که هدف آن حفظ جریان خون و اکسیژن‌رسانی به مغز و سایر اعضای حیاتی بدن در شرایطی است که قلب و تنفس فرد به طور ناگهانی متوقف شده‌اند. این روش یکی از مهم‌ترین و حیاتی‌ترین تکنیک‌های پزشکی پیش‌بیمارستانی به شمار می‌رود و نقش بی‌بدیلی در نجات جان بیماران ایفا می‌کند.

اجرای سریع و صحیح CPR در موقعیت‌هایی مانند ایست قلبی ناگهانی، خفگی، غرق‌شدگی، برق‌گرفتگی یا سکته، می‌تواند احتمال بقا و بهبود بیمار را به طور چشمگیری افزایش دهد. توقف عملکرد قلب باعث قطع جریان خون به مغز می‌شود و در صورت عدم رسیدگی به موقع، آسیب‌های غیرقابل برگشت و مرگ اتفاق خواهد افتاد. از این رو، CPR به‌عنوان نخستین خط دفاعی در برابر این وضعیت بحرانی محسوب می‌شود.

روش استاندارد CPR شامل دو بخش اصلی است: فشار مستقیم و ریتمیک روی قفسه‌ی سینه (Chest Compressions) که باعث حفظ جریان خون به اندام‌های حیاتی می‌شود، و تنفس مصنوعی (Artificial Respiration) که از طریق دهان به دهان یا تجهیزات ویژه، اکسیژن را به ریه‌ها منتقل می‌کند. این دو اقدام به همراه هم، عملکرد قلب و ریه را به طور موقت جایگزین می‌کنند تا زمانی که دستگاه قلبی-عروقی به صورت طبیعی شروع به کار کند یا تیم‌های پزشکی تخصصی به محل برسند.

آموزش CPR بخش مهمی از آموزش‌های بهداشت عمومی است و سازمان‌های جهانی سلامت و اورژانس، توصیه می‌کنند که هر فرد بزرگسال باید حداقل مهارت‌های پایه این روش را یاد بگیرد. در بسیاری از کشورها، آموزش CPR بخشی از برنامه‌های آموزشی مدارس، مراکز کاری و دوره‌های رانندگی است. یادگیری این تکنیک می‌تواند باعث افزایش اعتماد به نفس افراد در شرایط اضطراری شود و به گسترش فرهنگ کمک‌های اولیه در جامعه کمک نماید.

توسعه تکنولوژی و تحقیقات پزشکی باعث شده روش‌های متعددی برای اجرای CPR و بهبود اثربخشی آن ارائه شود. برای مثال، دستگاه‌های کمکی مانند دستگاه شوک خودکار خارجی (AED) که الکتروشوک به قلب می‌دهد، به طور قابل توجهی نرخ موفقیت احیا را افزایش می‌دهند. ترکیب CPR با استفاده از این دستگاه‌ها می‌تواند جان بیماران را به نحو قابل توجهی نجات دهد.

علاوه بر جنبه فنی، اجرای CPR نیازمند آمادگی روانی و فیزیکی است. حفظ خونسردی، دقت در انجام مراحل و پیگیری دستورالعمل‌های استاندارد از اهمیت بالایی برخوردار است. همچنین، افراد باید از خطرات احتمالی برای خودشان، مانند تماس با خون یا سایر مایعات بدن آگاه باشند و نکات ایمنی را رعایت کنند.

CPR یک اقدام حیاتی و نجات‌بخش است که هر فرد می‌تواند با یادگیری و به کارگیری آن، نقش مهمی در نجات جان دیگران داشته باشد. ارتقای آگاهی عمومی و فراهم آوردن آموزش‌های مناسب می‌تواند به کاهش مرگ و میر ناشی از حوادث ناگهانی کمک کند و جامعه‌ای ایمن‌تر و سالم‌تر ایجاد نماید.