Gamesmanship

کلمه‌ی Gamesmanship در زبان انگلیسی به معنای «استفاده از ترفندهای روانی و غیررسمی برای پیروزی در بازی یا رقابت» ترجمه می‌شود.

این واژه به نوعی هنر یا مهارت به کار بردن روش‌های زیرکانه، گاه غیررسمی یا حتی ناپسند، برای کسب برتری در مسابقات، رقابت‌ها یا موقعیت‌های چالشی اشاره دارد.

«Gamesmanship» فراتر از توانایی‌های فنی یا مهارت‌های واقعی در بازی است و بیشتر به جنبه‌های روانی، رفتاری و استراتژیک اشاره دارد که می‌تواند نتیجه‌ی رقابت را تحت تأثیر قرار دهد. این مفهوم شامل استفاده از شیوه‌هایی مانند ایجاد حواس‌پرتی برای حریف، تأخیر انداختن عمدی در بازی، نمایش اعتماد به نفس کاذب، یا حتی تحریک رقیب به واکنش‌های هیجانی است که می‌تواند تمرکز و عملکرد او را کاهش دهد.

در دنیای ورزش، «gamesmanship» به عنوان بخشی از تاکتیک‌های روانی شناخته می‌شود که هدف اصلی آن کسب مزیت بدون نقض قوانین رسمی بازی است. هرچند برخی افراد ممکن است این رفتارها را غیراخلاقی یا غیرورزشی بدانند، اما در بسیاری موارد این ترفندها به عنوان بخشی از رقابت حرفه‌ای و هوشمندی استراتژیک پذیرفته شده‌اند.

این اصطلاح از دهه‌های گذشته در فرهنگ ورزش و بازی‌های رقابتی به کار رفته است و در متون مربوط به روانشناسی ورزش، مدیریت مسابقات و حتی رفتارهای اجتماعی مورد بررسی قرار می‌گیرد. مفهوم «gamesmanship» به بازیکنان و تیم‌ها کمک می‌کند تا با استفاده از استراتژی‌های روانی، فشار روحی را به حریف وارد کنند و شرایط بازی را به نفع خود تغییر دهند.

با این حال، باید توجه داشت که تفاوت بارزی بین «gamesmanship» و «cheating» (تقلب) وجود دارد؛ چرا که در «gamesmanship» قواعد بازی شکسته نمی‌شوند، بلکه تنها از روش‌های زیرکانه برای تحت تأثیر قرار دادن حریف استفاده می‌شود. این نکته باعث شده که این مفهوم در مباحث اخلاق ورزشی و رقابتی جایگاه خاصی داشته باشد.

«gamesmanship» نه تنها محدود به ورزش نیست، بلکه در موقعیت‌های رقابتی مختلف مثل مذاکره‌های تجاری، سیاست یا حتی تعاملات روزمره نیز قابل مشاهده است؛ جایی که افراد با استفاده از تاکتیک‌های روانی سعی می‌کنند بر دیگران برتری یابند بدون اینکه قانون یا اخلاق را مستقیماً زیر پا بگذارند.