تذهیب به انگلیسی

هر دو واژه درست‌اند، اما معنی و کاربرد متفاوتی دارند.

تذهیب به‌معنای آراستن و تزئین به‌ویژه با طلاست و بیشتر در حوزه هنر، به‌ویژه خوشنویسی و نسخه‌آرایی، به‌کار می‌رود. مثلاً وقتی می‌گوییم «صفحات این کتاب با دقت و زیبایی تذهیب شده‌اند»، منظورمان آراستن آن صفحات با نقوش طلایی و تزئینی است. این واژه از ریشه «ذهب» در زبان عربی می‌آید که به معنی طلاست.

در مقابل، تهذیب به‌معنای پاک‌سازی، تربیت، و تزکیه است و بیشتر در مفاهیم اخلاقی، دینی و تربیتی کاربرد دارد. مثلاً وقتی گفته می‌شود «تهذیب نفس در سلوک عرفانی جایگاهی اساسی دارد»، منظور تربیت و پالایش روح از صفات ناپسند است. این واژه نیز عربی است اما از ریشه «هذب» گرفته شده که به معنای اصلاح و ادب کردن است.

اگر درباره هنرهای تزئینی صحبت می‌کنیم، «تذهیب» درست است و اگر بحث تربیت و اخلاق در میان باشد، «تهذیب» شکل صحیح خواهد بود.