مغاک به انگلیسی

کلمه‌ی «مغاک» در زبان انگلیسی به abyss یا chasm ترجمه می‌شود.

«مغاک» واژه‌ای فارسی است که به معنای گودال عمیق، دره یا شکاف بسیار بزرگ و پرتگاه خطرناک به کار می‌رود. این کلمه غالباً برای توصیف مکان‌هایی به کار می‌رود که عمق بسیار زیاد و دیواره‌هایی عمودی یا نزدیک به عمود دارند و ورود یا سقوط به داخل آن‌ها با خطرات جدی همراه است. مغاک علاوه بر معنای فیزیکی، در ادبیات و زبان استعاری نیز کاربرد دارد و به مفاهیمی مانند تاریکی، ناامیدی، یا سقوط معنوی اشاره می‌کند.

از منظر جغرافیایی، مغاک می‌تواند اشاره به دره‌های عمیق در کوهستان‌ها، شکاف‌های گسترده در زمین، یا دهانه‌های آتشفشانی داشته باشد. چنین مکان‌هایی معمولاً به دلیل شرایط طبیعی خاص، زیست‌بوم منحصر به فردی دارند و در برخی موارد، محیط‌های کم‌نظیری برای مطالعه علوم زمین‌شناسی و اکولوژی فراهم می‌آورند. عمق و تاریکی مغاک، آن را به محیطی ناشناخته و حتی ترسناک برای انسان تبدیل می‌کند.

در ادبیات و فلسفه، «مغاک» اغلب به عنوان نمادی از جایی تاریک و عمیق استفاده می‌شود که انسان در آن گرفتار می‌شود یا با چالش‌های بزرگ مواجه است. این استعاره می‌تواند نمایانگر سقوط اخلاقی، روانی یا حتی موقعیت‌های بحرانی در زندگی باشد. بسیاری از شاعران و نویسندگان از این تصویر برای بیان احساسات عمیق، یأس، یا پیچیدگی‌های وجودی بهره گرفته‌اند.

از نظر فرهنگی، مغاک در متون دینی و عرفانی نیز مطرح شده است. این مفهوم گاهی به عنوان نماد جدایی از نور الهی، سقوط به جهنم یا گمراهی معنوی به کار می‌رود. این کاربردها نشان‌دهنده‌ی اهمیت معنوی و اخلاقی این واژه در تفکرات مختلف است و بار معنایی سنگینی به آن می‌بخشد.

«مغاک» واژه‌ای است که هم به واقعیت‌های طبیعی اشاره می‌کند و هم به عمیق‌ترین و پیچیده‌ترین ابعاد تجربه‌ی انسانی. این کلمه بیانگر مرز میان شناخته‌شده و ناشناخته، نور و تاریکی، امید و یأس است. شناخت و درک مفهوم مغاک، به ما کمک می‌کند تا به طور دقیق‌تر درباره‌ی محیط پیرامون و جهان درونی خود تأمل کنیم.

شکل درست و معیار «مغاک» است.

«مغاک» واژه‌ای فارسی است و به معنای گودال عمیق، چاه ژرف، یا پرتگاهی تاریک و خطرناک به‌کار می‌رود. این واژه در متون ادبی و توصیفی، به‌ویژه برای بیان موقعیت‌های ترسناک یا رازآلود، بسیار کاربرد دارد.

شکل «مقاک» نادرست است و در فارسی معیار وجود ندارد.