پنیر به انگلیسی

کلمه‌ی «پنیر» در زبان انگلیسی به cheese ترجمه می‌شود.

«پنیر» یا cheese یکی از فرآورده‌های لبنی است که از طریق فرآیند تخمیر و انعقاد شیر تولید می‌شود. پنیر به عنوان یکی از قدیمی‌ترین و محبوب‌ترین مواد غذایی در جهان شناخته شده و تنوع بسیار زیادی در انواع و طعم‌ها دارد. این محصول لبنی منبع غنی پروتئین، کلسیم و ویتامین‌های مختلف است و در رژیم غذایی بسیاری از فرهنگ‌ها جایگاه ویژه‌ای دارد.

فرآیند تولید پنیر با اضافه کردن مواد انعقاددهنده مانند مایه پنیر (rennet) به شیر آغاز می‌شود که باعث جدا شدن شیر از قسمت مایع و جامد می‌گردد. سپس این توده‌های جامد به روش‌های مختلف فشرده، نمک‌زده و گاهی مخمر زده می‌شوند تا پنیر با طعم و بافت مخصوص به دست آید. بسته به نوع شیر (گاو، گوسفند، بز و غیره)، فرآیند تولید و مدت زمان رسیدن پنیر، انواع مختلفی از پنیرها مانند چدار، موزارلا، فتا، پارمزان و بسیاری دیگر به وجود می‌آیند.

پنیرها به لحاظ بافت و طعم به سه دسته کلی پنیرهای نرم، نیمه‌سخت و سخت تقسیم می‌شوند. پنیرهای نرم مانند پنیر خامه‌ای و بری، به سرعت مصرف می‌شوند و طعم ملایم و بافت لطیفی دارند. پنیرهای سخت‌تر مانند پارمزان و گودا دارای مدت زمان رسیدن طولانی‌تر و طعم قوی‌تری هستند. این تنوع باعث می‌شود که پنیر در آشپزی و سرو غذا به شکل‌های مختلفی کاربرد داشته باشد.

از نظر تغذیه‌ای، پنیر منبع غنی کلسیم است که برای سلامت استخوان‌ها و دندان‌ها ضروری است. همچنین پروتئین موجود در پنیر به رشد و ترمیم بافت‌ها کمک می‌کند. البته به دلیل وجود چربی و نمک در برخی انواع پنیر، مصرف متعادل آن توصیه می‌شود تا از مشکلات قلبی و فشار خون جلوگیری شود. پنیر همچنین منبع خوبی از ویتامین‌های گروه B و فسفر است.

پنیر علاوه بر ارزش غذایی، بخشی از فرهنگ و هنر غذایی بسیاری از کشورها است. پنیرها در غذاهای متنوعی از سالاد و ساندویچ گرفته تا خوراک‌های پخته و پیش‌غذاها استفاده می‌شوند و به دلیل طعم‌های مختلف، ترکیبات غذایی را غنی‌تر می‌کنند. این تنوع و قابلیت تطبیق پنیر با انواع غذاها، آن را به یکی از محبوب‌ترین مواد غذایی در سراسر جهان تبدیل کرده است.