چسب‌زخم به انگلیسی

کلمه‌ی «چسب‌زخم» در زبان انگلیسی به band-aid یا adhesive bandage ترجمه می‌شود.

چسب‌زخم یک وسیله‌ی ساده اما کاربردی در کمک‌های اولیه است که برای پوشاندن زخم‌های کوچک، بریدگی‌ها یا خراش‌های سطحی پوست به‌کار می‌رود. این چسب معمولاً از یک نوار پارچه‌ای یا پلاستیکی تشکیل شده که در وسط آن، پد کوچکی از گاز استریل قرار دارد. این پد مستقیماً روی زخم می‌نشیند و با پوشاندن آن، از تماس آلودگی، میکروب یا اجسام خارجی با زخم جلوگیری می‌کند، در حالی که نوار چسبی اطراف آن، چسب‌زخم را روی پوست ثابت نگه می‌دارد.

چسب‌زخم‌ها در اندازه‌ها و طرح‌های متنوعی تولید می‌شوند و بسیاری از آن‌ها ضدآب، ضدحساسیت و دارای مواد آنتی‌بیوتیک هستند تا هم‌زمان با محافظت از زخم، روند بهبود را تسریع کنند. برخی از آن‌ها به‌ویژه برای کودکان طراحی شده‌اند و با طرح‌های کارتونی و رنگارنگ، استفاده از آن‌ها را جذاب‌تر می‌کنند. چسب‌زخم‌ها معمولاً جزو لوازم ثابت جعبه‌ی کمک‌های اولیه در خانه، مدرسه، ماشین یا محیط کار هستند.

اگرچه کاربرد چسب‌زخم محدود به زخم‌های کوچک است، اما اهمیت آن در پیشگیری از عفونت و تسریع روند ترمیم بسیار بالاست. استفاده‌ی صحیح از چسب‌زخم نیازمند تمیز کردن زخم با آب یا ضدعفونی‌کننده، خشک کردن محل و سپس چسباندن آن به‌گونه‌ای است که پد استریل روی زخم را به‌خوبی بپوشاند. در صورت عفونت یا زخم‌های عمیق‌تر، استفاده از چسب‌زخم کافی نیست و باید به پزشک مراجعه کرد.

جالب است که واژه‌ی band-aid در زبان انگلیسی، فراتر از معنای فیزیکی‌اش، در معنای استعاری هم استفاده می‌شود. مثلاً وقتی می‌گویند یک راه‌حل "band-aid solution" است، منظورشان راه‌حلی موقت و سطحی است که فقط ظاهر مشکل را می‌پوشاند، نه اینکه آن را به‌طور ریشه‌ای حل کند.