ضربان قلب به انگلیسی

کلمه‌ی «ضربان قلب» در انگلیسی heartbeat ترجمه می‌شود.

ضربان قلب، به تپیدن منظم و مداوم قلب گفته می‌شود که در نتیجه‌ی انقباض و انبساط عضله‌ی قلب به‌وجود می‌آید. این تپش‌ها باعث می‌شوند خون در بدن به جریان بیفتد و اکسیژن و مواد مغذی به سلول‌ها برسد. ضربان قلب یکی از حیاتی‌ترین نشانه‌های زنده‌بودن بدن است و هرگونه اختلال در آن می‌تواند نشانه‌ای از مشکل جسمی یا روانی باشد.

تعداد ضربان قلب در حالت استراحت معمولاً بین ۶۰ تا ۱۰۰ بار در دقیقه است، اما عواملی مانند فعالیت بدنی، استرس، هیجان، بیماری یا دارو می‌توانند آن را کاهش یا افزایش دهند. ورزشکاران حرفه‌ای معمولاً ضربان قلب پایین‌تری دارند، چون قلب آن‌ها قوی‌تر و مؤثرتر کار می‌کند.

فراتر از بُعد فیزیولوژیکی، ضربان قلب در ادبیات، موسیقی و احساسات انسانی هم جایگاهی نمادین دارد. بسیاری از انسان‌ها هنگام تجربه‌ی هیجان، عشق، ترس یا اضطراب، به ضربان قلب خود توجه می‌کنند و آن را نشانه‌ای از شدت احساسات می‌دانند. عباراتی مثل «قلبم تند تند می‌زد» یا «صدای ضربان قلبم رو می‌شنیدم» در زبان روزمره بیانگر تأثیر مستقیم حالات روانی بر بدن است.