مسابقه‌ی کشتی‌گیری به انگلیسی

بارت «مسابقه کشتی‌گیری» در زبان انگلیسی به wrestling match ترجمه می‌شود.

«مسابقه کشتی‌گیری» یکی از قدیمی‌ترین و اصیل‌ترین رقابت‌های ورزشی در تاریخ بشر است که از دوران باستان تاکنون در فرهنگ‌های گوناگون حضور داشته است. کشتی به‌عنوان نمایشی از قدرت بدنی، مهارت‌های فنی، و اراده‌ی روانی، همواره جایگاه ویژه‌ای در میان ورزش‌های رزمی و رقابتی داشته و مسابقات آن نمادی از رقابت منصفانه، آمادگی جسمانی و افتخار محسوب می‌شود. در بسیاری از کشورها، از جمله ایران، مسابقات کشتی نه فقط جنبه‌ی ورزشی، بلکه بار فرهنگی و ملی نیز دارند.

در یک مسابقه‌ی کشتی‌گیری، دو ورزشکار در زمینی دایره‌شکل با قوانینی دقیق و ساختار‌یافته به رقابت می‌پردازند. هدف اصلی، کنترل حریف و کسب امتیاز از طریق فنون مختلفی چون خاک کردن، بارانداز، پیچاندن و بالا آوردن است. در برخی موارد نیز اگر یک کشتی‌گیر بتواند حریف خود را به طور کامل روی شانه‌هایش به زمین بچسباند (اصطلاحاً «پین» کند)، مسابقه بلافاصله به نفع او پایان می‌یابد. این ساختار شفاف و تاکتیکی باعث شده کشتی، جذابیتی ویژه برای تماشاگران و علاقه‌مندان داشته باشد.

کشتی‌گیری در دو سبک اصلی در سطح جهانی برگزار می‌شود: کشتی آزاد و کشتی فرنگی. در کشتی آزاد، کشتی‌گیر مجاز است از تمام بدن حریف (از جمله پاها) برای اجرای فن استفاده کند، در حالی که در کشتی فرنگی، حملات به زیر کمر ممنوع است. مسابقات بین‌المللی مانند المپیک، قهرمانی جهان یا بازی‌های آسیایی، با حضور کشتی‌گیران برتر از سراسر دنیا برگزار می‌شوند و هر مسابقه، آوردگاهی برای نمایش تاکتیک، تجربه و قدرت بدنی است.

در ایران، مسابقه‌ی کشتی‌گیری از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است و از آن به‌عنوان ورزش ملی یاد می‌شود. مسابقات کشتی در ایران، به‌ویژه در شهرهایی مانند مازندران، تهران، کرمانشاه و مشهد نه تنها رقابتی ورزشی، بلکه رویدادی فرهنگی و اجتماعی به حساب می‌آیند. حتی در سطح محلی، مسابقات کشتی محلی (مثل کشتی پهلوانی یا کشتی با چوخه) ریشه‌های عمیقی در هویت قومی و منطقه‌ای مردم دارند.

مسابقه کشتی‌گیری را می‌توان تبلور احترام متقابل، تلاش بی‌وقفه و روحیه‌ی جوانمردی دانست. برخلاف تصور برخی که ورزش‌های رزمی را صرفاً به عنوان زورآزمایی فیزیکی می‌نگرند، مسابقه کشتی آمیزه‌ای از ذهن، بدن، نظم و اخلاق ورزشی است. از لحظه‌ی ورود کشتی‌گیر به تشک تا پایان مسابقه، هر حرکت، هر تصمیم، و هر تکنیک، نشان از تمرین سخت، هوش تاکتیکی و باور به پیروزی دارد.