Hernia

کلمه‌ی «hernia» در زبان فارسی به «فتق» ترجمه می‌شود.

«فتق» یک وضعیت پزشکی است که در آن بخشی از اندام داخلی بدن (معمولاً روده یا چربی شکمی) از طریق یک ناحیه‌ی ضعیف یا شکاف در دیواره‌ی عضلانی که باید آن را در جای خود نگه دارد، بیرون می‌زند. این بیرون‌زدگی معمولاً در نواحی خاصی از بدن اتفاق می‌افتد، مانند شکم، کشاله‌ی ران یا اطراف ناف. فتق‌ها ممکن است بدون درد باشند یا در برخی موارد همراه با درد، ناراحتی و فشار باشند، به‌ویژه هنگام بلند کردن اجسام سنگین، سرفه یا ایستادن طولانی‌مدت.

انواع مختلفی از فتق وجود دارد که رایج‌ترین آن‌ها عبارتند از: فتق کشاله‌ی ران (اینگوینال)، که بیشتر در مردان دیده می‌شود و در ناحیه‌ی کشاله‌ی ران بروز می‌کند؛ فتق نافی، که معمولاً در نوزادان یا زنان باردار اتفاق می‌افتد؛ فتق شکافی یا بعد از جراحی (اینسیژنال)، که در محل بخیه‌های قدیمی و نواحی جراحی‌شده به‌وجود می‌آید؛ و فتق معده (هیاتال)، که در آن بخشی از معده به سمت بالای دیافراگم و به درون قفسه‌ی سینه حرکت می‌کند. هر نوع فتق می‌تواند نیازمند پیگیری پزشکی خاص خود باشد.

علت اصلی ایجاد فتق، ضعف یا پارگی در دیواره‌ی عضلانی بدن است. این ضعف ممکن است به‌صورت مادرزادی وجود داشته باشد یا در اثر فشارهای فیزیکی، افزایش سن، اضافه‌وزن، بارداری، یبوست مزمن، سرفه‌های طولانی‌مدت یا بلند کردن اجسام سنگین به‌مرور ایجاد شود. در برخی موارد، افراد بدون هیچ عامل خطر واضحی دچار فتق می‌شوند، اما فعالیت‌های سنگین یا شرایط خاص می‌توانند احتمال بروز آن را افزایش دهند.

درمان فتق بسته به نوع، شدت و علائم آن متفاوت است. برخی فتق‌ها بدون درد بوده و فقط نیاز به نظارت دارند، اما مواردی که با درد، تورم، یا علائم گوارشی همراه هستند، معمولاً نیازمند جراحی خواهند بود. جراحی فتق به دو روش باز و لاپاراسکوپی انجام می‌شود و هدف آن بازگرداندن عضو بیرون‌زده به جای خود و تقویت ناحیه‌ی ضعیف‌شده است. اگر فتق درمان نشود، ممکن است دچار گیر افتادگی (strangulation) شود؛ وضعیتی اضطراری که در آن خون‌رسانی به عضو بیرون‌زده قطع شده و خطر نکروز و مرگ بافت وجود دارد.

فتق وضعیتی است که هرچند ممکن است در ابتدا بی‌خطر به‌نظر برسد، اما در صورت بی‌توجهی می‌تواند به عوارض جدی و دردناک منجر شود. آگاهی از علائم، توجه به سلامت عضلات شکمی، پرهیز از فشار زیاد بر بدن، و مراجعه به پزشک در صورت مشاهده‌ی برآمدگی یا ناراحتی غیرمعمول، از اقدامات پیشگیرانه و حیاتی در مواجهه با این عارضه است.