بند انداختن به انگلیسی

کلمه‌ی «بند انداختن» در زبان انگلیسی به threading ترجمه می‌شود.

بند انداختن یکی از روش‌های سنتی و رایج برای حذف موهای زائد، به‌ویژه در ناحیه‌ی صورت، ابرو و بالای لب است. این روش با استفاده از یک نخ نازک پنبه‌ای یا پلی‌استری انجام می‌شود که به شیوه‌ای خاص پیچانده و روی پوست حرکت داده می‌شود تا موها را از ریشه بیرون بکشد. بند انداختن از دیرباز در فرهنگ‌های آسیایی، به‌ویژه ایران، هند و کشورهای عربی رواج داشته و امروزه نیز در بسیاری از نقاط جهان به‌عنوان یکی از روش‌های محبوب زیبایی و آرایش صورت استفاده می‌شود.

از نظر فنی، بند انداختن مزایای قابل توجهی نسبت به برخی دیگر از روش‌های حذف مو دارد. برخلاف موم یا وکس، در این روش از هیچ ماده‌ی شیمیایی یا چسبنده‌ای استفاده نمی‌شود، به همین دلیل برای پوست‌های حساس مناسب‌تر است. همچنین، این روش باعث تحریک کمتر پوست و احتمال کمتر بروز جوش یا التهاب پس از اپیلاسیون می‌شود. بند انداختن قادر است حتی موهای بسیار ریز و نازک را از ریشه بیرون بکشد که این ویژگی به‌خصوص برای اصلاح دقیق ابرو کاربرد دارد.

از لحاظ فرهنگی، بند انداختن نه تنها یک فعالیت آرایشی، بلکه بخشی از آداب و رسوم زیبایی در برخی جوامع است. برای مثال، در ایران و هند، زنان از سنین نوجوانی با این روش آشنا می‌شوند و در مراسم‌ و مناسبت‌های خاص مانند عروسی، عید یا مهمانی‌ها، بند انداختن به‌عنوان بخشی از آمادگی ظاهری شناخته می‌شود. بسیاری از سالن‌های زیبایی سنتی، مهارت بند انداختن را به‌عنوان یکی از خدمات اصلی خود ارائه می‌دهند.

از منظر زیبایی‌شناسی، بند انداختن توانایی بالایی در فرم‌دهی دقیق به ابروها دارد. با کنترل کامل روی موهایی که برداشته می‌شوند، آرایشگران می‌توانند حالت متقارن و دقیق‌تری برای ابرو ایجاد کنند که به جذابیت چهره کمک می‌کند. علاوه‌بر این، حذف موهای نازک اطراف لب یا پیشانی با بند، باعث شفاف‌تر شدن پوست و روشن‌تر شدن چهره می‌شود.

در دنیای امروز، با وجود پیشرفت فناوری‌های زیبایی مانند لیزر یا دستگاه‌های اپیلاتور، بند انداختن همچنان جایگاه خود را حفظ کرده است. دلیل این ماندگاری، ترکیب ساده بودن، اثربخشی، کم‌هزینه بودن و بی‌نیاز بودن از ابزارهای پیشرفته است. بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند برای اصلاح منظم ابرو یا صورت، همچنان به این روش کلاسیک، طبیعی و بی‌ضرر اعتماد کنند.