جنین به انگلیسی

کلمه‌ی «جنین» در زبان انگلیسی به embryo ترجمه می‌شود.

جنین، مرحله‌ای از رشد اولیه‌ی انسان یا حیوان است که پس از لقاح تخمک با اسپرم شکل می‌گیرد و پیش از تولد یا بیرون‌آمدن از رحم، در محیطی محافظت‌شده به رشد خود ادامه می‌دهد. در انسان، جنین معمولاً به موجود زنده‌ای اطلاق می‌شود که از هفته‌ی سوم تا پایان هفته‌ی هشتم بارداری در رحم مادر در حال رشد است. پیش از این مرحله به آن زیگوت (zygote) و بلاستوسیت (blastocyst) گفته می‌شود و پس از هفته‌ی هشتم، به آن fetus (جنین در مراحل پیشرفته‌تر یا نوزاد در راه) می‌گویند. در این بازه، پایه‌های اولیه‌ی اندام‌ها، سیستم عصبی، قلب و مغز شکل می‌گیرند.

فرایند رشد جنین یکی از پیچیده‌ترین و دقیق‌ترین پدیده‌های زیستی است که در آن، سلول‌های بنیادی تقسیم و تمایز پیدا می‌کنند تا ساختارهای مختلف بدن را تشکیل دهند. طی این مدت، تغذیه‌ی جنین از طریق جفت (placenta) انجام می‌شود، جایی که مواد مغذی، اکسیژن و هورمون‌ها از خون مادر به بدن جنین منتقل می‌شوند و مواد زاید نیز دفع می‌گردند. سلامت جنین به شدت تحت تأثیر عوامل محیطی، تغذیه‌ی مادر، وضعیت روانی او، مصرف دارو یا مواد مضر و بیماری‌های احتمالی قرار دارد. بسیاری از نقایص مادرزادی ممکن است دقیقاً در این مرحله شکل بگیرند.

مطالعه و بررسی جنین نه تنها برای علم پزشکی، بلکه در حوزه‌هایی همچون زیست‌شناسی، اخلاق پزشکی، ژنتیک و حتی فلسفه اهمیت دارد. در برخی پژوهش‌ها، از جنین‌های حیوانات برای شبیه‌سازی، آزمایش داروهای جدید یا بررسی روند شکل‌گیری بیماری‌ها استفاده می‌شود. البته این موضوع همواره با بحث‌های اخلاقی همراه است، به‌ویژه زمانی که پای سلول‌های بنیادی جنینی (embryonic stem cells) به میان می‌آید که توانایی تبدیل‌شدن به هر نوع سلول بدن را دارند.

از نگاه فرهنگی و دینی نیز جنین جایگاه ویژه‌ای دارد. در بسیاری از فرهنگ‌ها، از لحظه‌ای که جنین در رحم شکل می‌گیرد، برای او شأن و ارزش انسانی قائل هستند. در ادبیات نیز، واژه‌ی جنین گاه نمادی از شروع تازه، امکان‌های نهفته یا زندگی در حال تکوین به شمار می‌رود. حتی در استعاره‌ها، از «جنین یک ایده» یا «اندیشه‌ای جنینی» برای اشاره به مفاهیم در حال شکل‌گیری استفاده می‌شود؛ مفاهیمی که هنوز کامل نشده‌اند، اما پتانسیل عظیمی در دل خود دارند.