کوته کاری به انگلیسی

کلمه‌ی «کوته کاری» در زبان انگلیسی به short-sightedness، dereliction یا carelessness ترجمه می‌شود.

«کوته کاری» واژه‌ای است که به عملی یا رفتاری اطلاق می‌شود که در آن فرد یا گروه بدون در نظر گرفتن اثرات بلندمدت، صرفاً به جنبه‌های کوتاه‌مدت یا جزئی توجه می‌کنند. این واژه بار معنایی منفی دارد و معمولاً در نقد عملکردها یا تصمیمات نادرست به کار می‌رود. در واقع، کوته کاری نشان‌دهنده‌ی فقدان دقت، تفکر عمیق یا برنامه‌ریزی مناسب است و اغلب به نتایجی منجر می‌شود که ممکن است آسیب‌زا یا ناکارآمد باشند.

در حوزه‌های عملی، کوته کاری می‌تواند به معنای انجام کاری بدون رعایت استانداردها، کیفیت لازم یا تفکر کافی باشد. برای مثال، ساخت و ساز یا تولید محصولی با کمترین دقت و صرفاً برای رسیدن به نتیجه سریع، نمونه‌ای از کوته کاری محسوب می‌شود. این نوع عملکرد معمولاً نتیجه‌ای کوتاه‌مدت دارد، اما در طولانی‌مدت مشکلات و هزینه‌های زیادی به همراه می‌آورد. بنابراین، کوته کاری نه‌تنها ضعف فردی، بلکه تهدیدی برای کارایی و دوام پروژه‌ها و سازمان‌هاست.

در زبان روزمره و فرهنگی، کوته کاری گاه به رفتارهای شخصی یا اجتماعی نیز اطلاق می‌شود. برای مثال، وقتی فردی بدون فکر و بررسی کافی تصمیم می‌گیرد یا کاری انجام می‌دهد که اثرات منفی بر خود یا دیگران دارد، گفته می‌شود او مرتکب کوته کاری شده است. این کاربرد نشان می‌دهد که واژه، محدود به امور فنی یا حرفه‌ای نیست و می‌تواند رفتارهای اخلاقی، اجتماعی و حتی ذهنی را نیز پوشش دهد.

از منظر روان‌شناختی و تربیتی، کوته کاری معمولاً ناشی از عجله، ناآگاهی، کمبود تجربه یا فقدان برنامه‌ریزی است. افراد کوته‌کار ممکن است توانایی پیش‌بینی پیامدها، تحلیل موقعیت‌ها یا در نظر گرفتن جوانب مختلف را نداشته باشند. به همین دلیل، کوته کاری اغلب با تجربه و آموزش کمتر و با فرهنگ‌سازی درست قابل کاهش است. محیط‌های آموزشی و سازمانی می‌توانند با آموزش تفکر انتقادی، برنامه‌ریزی و اهمیت توجه به جزئیات، میزان کوته کاری را کاهش دهند.

در ادبیات و متون انتقادی، «کوته کاری» معمولاً برای نقد رفتارها یا عملکردهای ناپخته به کار می‌رود. نویسندگان و متفکران با به‌کارگیری این واژه، توجه خواننده را به پیامدهای منفی اقدامات سطحی و بدون دقت جلب می‌کنند. این کاربرد نشان می‌دهد که واژه نه‌تنها توصیفی از عمل است، بلکه بار معنایی اخلاقی و تربیتی نیز دارد و می‌تواند هشداردهنده و راهنمای بهبود رفتارها باشد.