Pharmacology

کلمه‌ی «pharmacology» در زبان فارسی به «داروشناسی» ترجمه می‌شود.

داروشناسی شاخه‌ای از علوم زیستی و پزشکی است که به مطالعه‌ی نحوه‌ی اثر داروها بر بدن انسان و موجودات زنده می‌پردازد. این علم بررسی می‌کند که داروها چگونه وارد بدن می‌شوند، در کجا و چگونه عمل می‌کنند، و در نهایت چگونه از بدن دفع می‌شوند. به طور کلی، داروشناسی پلی میان علم شیمی و پزشکی بالینی محسوب می‌شود و نقشی بنیادی در توسعه‌ی درمان‌های ایمن و مؤثر دارد.

از نظر ساختار علمی، داروشناسی به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود:

۱. فارماکوکینتیک (Pharmacokinetics) که به بررسی سرنوشت دارو در بدن می‌پردازد — شامل جذب (absorption)، توزیع (distribution)، متابولیسم (metabolism)، و دفع (excretion).

۲. فارماکودینامیک (Pharmacodynamics) که مطالعه‌ی نحوه‌ی اثر داروها بر سلول‌ها و بافت‌های بدن است، یعنی چگونگی تعامل دارو با گیرنده‌ها (receptors) و پیامدهای فیزیولوژیکی آن.

علم داروشناسی اهمیت بالایی در تحقیقات دارویی و پزشکی نوین دارد. پیش از آن‌که دارویی برای مصرف عمومی تأیید شود، باید از دیدگاه داروشناسی بررسی گردد تا اطمینان حاصل شود که هم مؤثر است و هم کم‌خطر. این مطالعات معمولاً شامل آزمایش‌های آزمایشگاهی، حیوانی و انسانی هستند تا دوز مناسب و اثرات جانبی احتمالی مشخص شوند.

داروشناسی علاوه بر جنبه‌ی درمانی، در حوزه‌هایی مانند سم‌شناسی (toxicology)، نوروفارماکولوژی (neuropharmacology)، و فارماکوژنتیک (pharmacogenetics) نیز کاربرد دارد. به عنوان مثال، فارماکوژنتیک بررسی می‌کند که تفاوت‌های ژنتیکی افراد چگونه باعث واکنش متفاوت به داروها می‌شود. این دانش زمینه‌ساز پزشکی شخصی‌سازی‌شده است، که در آن درمان‌ها بر اساس ویژگی‌های ژنتیکی هر فرد تنظیم می‌شوند.

«pharmacology» دانشی است که در قلب علم پزشکی و سلامت عمومی قرار دارد. این رشته با ترکیب پژوهش‌های مولکولی، آزمایش‌های بالینی و فناوری‌های نوین، به بهبود روش‌های درمانی، کاهش عوارض دارویی و ارتقای کیفیت زندگی انسان‌ها کمک می‌کند. داروشناسی نه‌تنها علمی درباره‌ی داروها، بلکه دانشی درباره‌ی تعامل میان انسان و درمان است.