ازدواج به انگلیسی

کلمه‌ی «ازدواج» در زبان انگلیسی به marriage ترجمه می‌شود.

ازدواج مفهومی چندبُعدی و یکی از بنیادی‌ترین نهادهای اجتماعی در تاریخ بشر است. این پدیده به معنای پیوند رسمی، حقوقی، عاطفی و اغلب مذهبی بین دو نفر (و در برخی فرهنگ‌ها، بیش از دو نفر) است که تصمیم می‌گیرند زندگی مشترکی را آغاز کنند و در بسیاری از موارد، خانواده‌ای تشکیل دهند. ازدواج نه‌تنها رابطه‌ای عاشقانه یا قراردادی بین دو فرد است، بلکه از نظر اجتماعی و فرهنگی هم نقشی کلیدی در شکل‌گیری ساختار خانواده، انتقال ارزش‌ها، و پایداری جوامع دارد.

در فرهنگ‌های مختلف، شیوه‌ها، آداب و فلسفه‌ی ازدواج متفاوت است. در برخی جوامع، ازدواج بر اساس عشق و انتخاب آزادانه شکل می‌گیرد؛ در برخی دیگر، سنت، مذهب یا توافق خانوادگی نقش اصلی را ایفا می‌کند. اما در همه‌ی فرهنگ‌ها، ازدواج به عنوان یک نقطه‌ی عطف در زندگی فردی در نظر گرفته می‌شود؛ مرحله‌ای که با مسئولیت‌های جدید، تغییر در هویت اجتماعی، و اغلب با نوعی بلوغ همراه است.

از منظر روان‌شناسی، ازدواج می‌تواند بستری برای رشد فردی، حمایت متقابل و تجربه‌ی صمیمیت عمیق باشد. در عین حال، این رابطه نیازمند مهارت‌هایی چون گفت‌وگوی سازنده، احترام متقابل، حل مسئله و توانایی سازگاری با تغییرات است. ازدواج موفق نه‌تنها بر پایه‌ی عشق و کشش متقابل، بلکه بر اساس تعهد، اعتماد، و هماهنگی ارزش‌ها و اهداف شکل می‌گیرد.

در ادبیات و هنر نیز، ازدواج همواره موضوعی پُررنگ بوده؛ گاه به‌عنوان نماد اتحاد و کمال، و گاه با چالش‌ها، ناکامی‌ها یا نقدهایی همراه شده است. در عصر مدرن، نگاه‌ها به ازدواج در حال تغییر است. بسیاری از افراد، شکل‌های نوینی از زندگی مشترک را تجربه می‌کنند یا ازدواج را با معیارهای متفاوتی ارزیابی می‌کنند، مثل برابری، استقلال فردی، و رشد مشترک.

ازدواج مفهومی است که هم‌زمان فردی، اجتماعی، فرهنگی، و حتی فلسفی است. تصمیم به ازدواج، آغازِ سفری است که در آن دو نفر می‌کوشند نه‌فقط شریک زندگی، بلکه شریکِ معنا، رشد و تجربه باشند.