عروسی به انگلیسی

کلمه‌ی «عروسی» در زبان انگلیسی به wedding ترجمه می‌شود. این واژه به مراسمی گفته می‌شود که در آن زن و مرد، به طور رسمی پیوند زناشویی می‌بندند و رابطه‌ی قانونی و اجتماعی آن‌ها تحت عنوان ازدواج آغاز می‌شود. عروسی تنها یک مراسم ساده نیست، بلکه یک آیین فرهنگی، اجتماعی و حتی دینی است که در جوامع مختلف با آداب و رسوم خاصی برگزار می‌شود.

در فرهنگ ایرانی، مراسم عروسی معمولاً با برنامه‌ریزی دقیق و مراحل متعددی مانند خواستگاری، بله‌برون، عقد، جشن عروسی و گاه پاتختی همراه است. جشن عروسی اغلب با حضور خانواده، دوستان و آشنایان برگزار می‌شود و شامل موسیقی، رقص، شام، لباس ویژه‌ی عروس و داماد، و لحظات نمادینی مانند بریدن کیک و رقص اول می‌شود. لباس عروس – که معمولاً سفید است – نماد پاکی و آغاز نو محسوب می‌شود، هرچند در فرهنگ‌های مختلف ممکن است رنگ و سبک لباس‌ها تفاوت داشته باشد.

در بسیاری از فرهنگ‌ها، عروسی فقط یک پیوند دو نفره نیست، بلکه فرصتی برای گردهمایی اقوام، جشن گرفتن، و گرامی‌داشت سنت‌هاست. از سوی دیگر، در ادبیات و هنر، عروسی اغلب نماد وصال، خوشبختی، آغاز یک زندگی جدید و گاه پایان یک روایت عاشقانه است. از دید اجتماعی نیز، برگزاری عروسی می‌تواند نشان‌دهنده‌ی طبقه، فرهنگ، و توان اقتصادی خانواده‌ها باشد، چرا که این مراسم در بسیاری جوامع به عنوان یک آیین پرهزینه شناخته می‌شود.

در زبان عامیانه نیز، واژه‌ی «عروسی» ممکن است به شکل‌های مختلفی مانند «عروسی گرفتن»، «جشن عروسی» یا حتی کنایه‌هایی مثل «مثل عروسیه» برای توصیف یک فضای شلوغ و پرزرق و برق به‌کار رود. این واژه بار عاطفی و فرهنگی سنگینی دارد و در ذهن بسیاری از افراد با خاطراتی خاص و لحظات مهم زندگی گره خورده است.