اسکان به انگلیسی

کلمه‌ی اسکان در زبان انگلیسی به housing یا settlement ترجمه می‌شود.

اسکان به معنای فراهم آوردن محل اقامت برای افراد یا گروه‌هاست، خواه این اقامت به‌صورت موقت باشد یا دائمی. واژه‌ی «اسکان» از ریشه‌ی «سُکْنٰی» در زبان عربی گرفته شده و در فارسی رسمی، بیشتر در متون اداری، شهری و امدادی کاربرد دارد. این واژه معمولاً زمانی به کار می‌رود که گروهی از افراد نیاز به سرپناهی دارند که از سوی نهادهای مسئول یا تحت شرایط خاص برای آن‌ها مهیا شده باشد.

در زمینه‌ی بحران‌های طبیعی و انسانی، مانند زلزله، سیل، یا جنگ، مسئله‌ی اسکان آسیب‌دیدگان یکی از اولویت‌های اولیه‌ی سازمان‌های امدادرسان به شمار می‌رود. در چنین مواردی، اسکان موقت به‌صورت چادر، کانکس یا مراکز جمعی ارائه می‌شود تا از بروز بحران‌های ثانویه مانند بیماری، بی‌سرپناهی و ناامنی جلوگیری گردد. اسکان اضطراری به‌طور معمول با خدماتی مانند توزیع غذا، بهداشت و مراقبت‌های روانی همراه است.

در حوزه‌ی شهرسازی و برنامه‌ریزی کلان، اسکان بخش مهمی از سیاست‌گذاری دولت‌ها برای توسعه‌ی پایدار شهری محسوب می‌شود. ایجاد مجتمع‌های مسکونی، شهرک‌های جدید، یا نوسازی بافت‌های فرسوده همگی بخشی از پروژه‌های اسکان هستند. هدف اصلی این طرح‌ها، پاسخ‌گویی به نیاز فزاینده‌ی جمعیت برای مسکن، کاهش تراکم در مناطق پرجمعیت، و ارتقای کیفیت زندگی در سکونتگاه‌هاست.

از دیدگاه اجتماعی، اسکان مناسب می‌تواند نقش کلیدی در تأمین امنیت روانی، رفاه اجتماعی و عدالت شهری ایفا کند. افرادی که از مسکن امن و پایدار برخوردارند، احتمال بیشتری برای مشارکت فعال در جامعه، پیشرفت تحصیلی و شغلی، و حفظ سلامت روان دارند. برعکس، کمبود یا بی‌کیفیتی مسکن منجر به ایجاد نابرابری، آسیب‌های اجتماعی و محرومیت‌های مزمن می‌شود.

اسکان فراتر از صرفِ تهیه‌ی یک محل خواب است. این مفهوم، زیرساختی برای زندگی انسانی، کرامت فردی، و انسجام اجتماعی محسوب می‌شود. موفقیت یک جامعه در تأمین اسکان مناسب برای اعضایش، نشانگر کارآمدی، عدالت و مسئولیت‌پذیری آن در قبال شهروندان است.