کمر‌باریک به انگلیسی

کمرباریک در زبان انگلیسی به slim-waisted یا hourglass-shaped (بسته به کاربرد) ترجمه می‌شود.

واژه‌ی کمرباریک معمولاً برای توصیف افرادی به کار می‌رود که کمر باریکی دارند و این ویژگی باعث برجسته شدن حالت منحنی بدن‌شان، به‌ویژه در تضاد با شانه‌ها و باسن، می‌شود. این صفت معمولاً در توصیف زیبایی‌شناسانه‌ی اندام به‌ویژه در زنان به کار می‌رود و از دیرباز یکی از معیارهای کلاسیک جذابیت فیزیکی در بسیاری از فرهنگ‌ها بوده است. در گذشته، زنانی که دارای اندام کمرباریک بودند، در آثار هنری، مجسمه‌سازی، و ادبیات به‌عنوان نماد ظرافت و زنانگی به تصویر کشیده می‌شدند.

در دوران ویکتوریایی، رسیدن به فرم بدنی کمرباریک آن‌قدر اهمیت داشت که زنان از گن‌ها و کرست‌های تنگ برای باریک کردن کمر خود استفاده می‌کردند. این شیوه‌ی بستن کرست به مرور باعث شکل‌گیری فرم بدن به‌گونه‌ای می‌شد که به اصطلاح "hourglass" یا ساعت‌شنی نام گرفت. این الگو هنوز هم یکی از فرم‌های محبوب در صنعت مد و طراحی لباس است، زیرا باعث نمایان‌تر شدن انحنای بدن و ایجاد تصویری جذاب‌تر در طراحی لباس می‌شود.

با گسترش رسانه‌ها و استانداردهای زیبایی مدرن، کمرباریکی گاهی به‌عنوان یکی از فاکتورهای جذابیت معرفی شده و در تبلیغات و صنعت مدلینگ به‌وفور دیده می‌شود. البته، این نگاه نیز با انتقادهایی مواجه بوده است، چرا که می‌تواند استانداردهای غیرواقعی برای بدن ایجاد کرده و باعث فشار روانی بر زنان شود. در دهه‌های اخیر، جنبش‌هایی برای پذیرش تنوع اندام به‌راه افتاده‌اند که تلاش می‌کنند زیبایی را در هر فرم و اندازه‌ای به‌رسمیت بشناسند.

در عین حال، بعضی افراد کمرباریکی را نه‌تنها نشانه‌ای از زیبایی، بلکه نمایانگر سلامت و آمادگی جسمانی می‌دانند؛ زیرا اغلب کسانی که فعالیت بدنی منظم دارند، به‌طور طبیعی بدنی با کمر باریک و عضلات متناسب دارند. این ترکیب از زیبایی و آمادگی جسمی، باعث شده کمرباریکی همچنان جایگاه خود را در ذهنیت فرهنگی بسیاری از جوامع حفظ کند.