Body Dysmorphic Disorder

کلمه‌ی «Body Dysmorphic Disorder» که به اختصار «BDD» نیز گفته می‌شود، در زبان فارسی به «اختلال بدریخت‌انگاری»، «اختلال خودزشت‌انگاری» یا «اختلال تصور نادرست از بدن» ترجمه می‌شود.

اختلال بدریخت‌انگاری بدن یک نوع بیماری روانی است که در آن فرد به‌صورت وسواس‌گونه نواقص یا عیوب ظاهری کوچک یا حتی خیالی در بدن خود را بزرگنمایی کرده و نسبت به آن‌ها احساس نگرانی و اضطراب شدید دارد. این اختلال فراتر از نگرانی‌های معمول درباره ظاهر است و می‌تواند به حدی باشد که کیفیت زندگی فرد را به‌شدت تحت تأثیر قرار دهد، روابط اجتماعی او را مختل کند و منجر به رفتارهای تکراری و اجباری مانند نگاه مکرر به آینه یا پنهان کردن قسمت‌های مورد نظر شود.

افراد مبتلا به BDD اغلب به شکلی غیرواقعی و اغراق‌آمیز درباره‌ی ظاهر خود فکر می‌کنند و ممکن است دچار افسردگی، اضطراب و مشکلات روانی دیگری نیز باشند. این اختلال می‌تواند منجر به کاهش اعتماد به نفس و افزایش انزوای اجتماعی شود و در موارد شدید، خطر اقدام به خودآزاری یا افکار خودکشی نیز وجود دارد. بنابراین، تشخیص و درمان به موقع آن اهمیت فراوان دارد.

در زمینه روان‌شناسی و پزشکی، BDD معمولاً با استفاده از روش‌های روان‌درمانی، به ویژه درمان شناختی-رفتاری (CBT)، و گاهی دارودرمانی درمان می‌شود. هدف اصلی درمان کمک به فرد برای اصلاح تصور غلط از بدن، کاهش رفتارهای وسواس‌گونه و بهبود کیفیت زندگی است. همکاری میان روان‌شناس، روان‌پزشک و بیمار برای رسیدن به نتایج مطلوب بسیار مهم است.

از منظر اجتماعی، شناخت و آگاهی‌بخشی درباره اختلال بدریخت‌انگاری بدن ضروری است تا افراد مبتلا به این اختلال احساس تنهایی نکنند و حمایت‌های لازم را دریافت کنند. افزایش آگاهی عمومی می‌تواند به کاهش برچسب‌زنی و قضاوت‌های نادرست درباره ظاهر کمک کند و فضایی دوستانه‌تر برای درمان و پذیرش فراهم آورد. همچنین، رسانه‌ها و فرهنگ عامه نقش مهمی در شکل‌دهی نگرش‌ها نسبت به زیبایی و بدن دارند که می‌تواند در پیشگیری یا تشدید این اختلال تأثیرگذار باشد.

Body Dysmorphic Disorder یک اختلال پیچیده و جدی است که تأثیر عمیقی بر زندگی فرد دارد. شناخت دقیق این بیماری، روش‌های درمانی مناسب و حمایت اجتماعی می‌تواند به افراد مبتلا کمک کند تا زندگی سالم‌تر و با کیفیت‌تری داشته باشند و نگرانی‌های غیرواقعی درباره ظاهرشان را کاهش دهند. این موضوع اهمیت ویژه‌ای در حوزه سلامت روان و پزشکی اجتماعی دارد.