شخانه به انگلیسی

کلمه‌ی «شخانه» در زبان انگلیسی به Meteorite ترجمه می‌شود.

شخانه یا شهاب‌سنگ به قطعه‌ای از سنگ یا فلز گفته می‌شود که از فضا وارد جو زمین می‌شود و پس از عبور از جو و سوختن بخشی از آن، به سطح زمین می‌رسد. این اجرام آسمانی معمولاً از بقایای سیارک‌ها یا دنباله‌دارها به وجود می‌آیند و با سرعت بسیار زیاد در فضای بیرونی حرکت می‌کنند. ورود آن‌ها به جو زمین باعث ایجاد رد نورانی و حرارت می‌شود که به آن شهاب می‌گویند و وقتی به زمین می‌رسد، شهاب‌سنگ نامیده می‌شود.

شهاب‌سنگ‌ها منبع مهمی از اطلاعات علمی درباره تشکیل و تحول منظومه شمسی و سیارات هستند. آن‌ها حاوی مواد معدنی و ترکیباتی هستند که ممکن است از آغاز شکل‌گیری زمین و دیگر اجرام آسمانی باقی مانده باشد. مطالعه شهاب‌سنگ‌ها به دانشمندان کمک می‌کند تا به درک عمیق‌تری از فرآیندهای کیهانی، ترکیب مواد آسمانی و تاریخچه زمین و سیارات دیگر دست یابند.

از نظر ساختاری، شهاب‌سنگ‌ها به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند: سنگی، آهنی و سنگ-آهنی. هر کدام از این انواع ویژگی‌ها و ترکیبات متفاوتی دارند که نشان‌دهنده منشاء و تاریخچه متفاوت آن‌هاست. به عنوان مثال، شهاب‌سنگ‌های آهنی بیشتر از فلزات سنگین تشکیل شده‌اند و اغلب از هسته سیارک‌های بزرگ‌تر منشاء می‌گیرند، در حالی که شهاب‌سنگ‌های سنگی ترکیبی از مواد معدنی و سنگ‌ها هستند.

شهاب‌سنگ‌ها علاوه بر اهمیت علمی، در فرهنگ‌ها و باورهای مردمی نیز جایگاه خاصی دارند. از قدیم‌الایام، ورود شهاب‌سنگ‌ها به زمین به عنوان نشانه‌هایی از رویدادهای مهم یا تغییرات بزرگ تلقی می‌شد و گاهی به عنوان نمادهایی از قدرت کیهانی یا پیغام‌هایی از جهان خارج دیده می‌شدند. امروزه، شهاب‌سنگ‌ها به عنوان اشیاء کلکسیونی و ارزشمند در میان علاقه‌مندان به نجوم و علم زمین‌ شناسی شناخته می‌شوند.

شهاب‌سنگ‌ها پلی میان زمین و کیهان هستند که ما را به دنیای گسترده و پیچیده فضا متصل می‌کنند. این اجرام کوچک اما با اهمیت، کلیدی برای بازکردن رازهای عالم و فهم بهتر جایگاه ما در کیهان محسوب می‌شوند و مطالعه آن‌ها همچنان یکی از حوزه‌های جذاب و پرچالش علم است.