شکلات به انگلیسی

کلمه‌ی «شکلات» در زبان انگلیسی به chocolate ترجمه می‌شود.

شکلات فرآورده‌ای است حاصل از دانه‌های درخت کاکائو که پس از طی فرایندی چندمرحله‌ای، به خوراکی‌ای معطر، غلیظ و به‌طور گسترده محبوب بدل می‌شود. موطن نخستین کاکائو جنگل‌های بارانی آمریکای مرکزی و جنوبی بود و تمدن‌های مایا و آزتک، نوشیدنی تیره‌رنگ و تلخی از آن تهیه می‌کردند که ارزشی مذهبی و اقتصادی داشت. این محصول با ورود به دربارهای اسپانیا در سدهٔ شانزدهم میلادی، تدریجاً به اروپا راه یافت و از خلال سده‌های بعد، با افزودن شکر، شیر و چربی‌های گیاهی، به شکل جامد امروزی درآمد.

تولید شکلات از مزرعه تا کارخانه فرایندی دقیق است. میوهٔ کاکائو پس از چیده شدن شکافته می‌شود تا دانه‌ها و مادهٔ موسیلاژی اطرافشان تخمیر گردد؛ عملیاتی که عطر و طعم پایه‌ای شکلات را شکل می‌دهد. سپس دانه‌ها خشک، پاک و برشته می‌شوند؛ پوستهٔ آن‌ها جدا می‌گردد و مغز دانهٔ کاکائو به صورت «نیب» خرد می‌شود. آسیاب کردن نیب، مایعی غلیظ به نام لیکور کاکائو می‌دهد که با فشرده‌سازی از آن کرهٔ کاکائو و کیک کاکائو استخراج می‌شود. نسبت ترکیب این دو مؤلفه، همراه با شکر، شیر خشک یا سایر افزودنی‌ها، انواع شکلات تلخ، شیری و سفید را پدید می‌آورد و در مرحلهٔ نهایی، عملیات کانچینگ و تمپرینگ بافت و جلای یکنواختی به محصول می‌بخشد.

از دیدگاه تغذیه‌ای، شکلات به‌ویژه در نوع تلخِ با درصد بالای کاکائو، حاوی پلی‌فنول‌ها و فلاوانول‌هایی است که به خاصیت آنتی‌اکسیدانی و بهبود عملکرد عروق نسبت داده شده‌اند. وجود مقادیر متعادلی از تئوبرومین و کافئین موجب اثرات محرک خفیف بر سیستم عصبی می‌شود. در کنار این مزایا، میزان انرژی بالا و قند افزودهٔ فراوان در برخی فراورده‌ها، مصرف بی‌رویه را به خطری برای تعادل وزنی و متابولیک بدل می‌کند؛ لذا اعتدال در مصرف، همراه با انتخاب گونه‌های کم‌قند‌ و پرکاکائو، توصیه می‌شود.

شکلات صنعتی پر‌سود و جهانی است؛ کشورهایی چون ساحل عاج، غنا و اندونزی عمدهٔ کاکائوی خام را تأمین می‌کنند، حال آن‌که بخش اعظم ارزش افزوده در اروپا و آمریکای شمالی به دست می‌آید. مسائلی همچون دستمزد ناعادلانه کشاورزان، کار کودکان و جنگل‌زدایی سبب شده است که سازمان‌های غیردولتی و برخی برندها به سوی برنامه‌های تجارت منصفانه و کاکائوی پایدار روی آورند. بدین‌ترتیب، شکلات نه‌تنها خوراکی‌ای لذت‌بخش، بلکه موضوعی اجتماعی و زیست‌محیطی است که نگاه نقادانهٔ مصرف‌کننده را می‌طلبد.

از منظر فرهنگی و هنری، شکلات جایگاهی ویژه در آیین‌های ولنتاین، عید پاک، سال نو و هدیه‌دهی یافته و نماد عشق، لذت و ظرافت محسوب می‌شود. در آشپزی، تنوع کاربردهای آن شگفت‌انگیز است: از تخته‌های خالص و ترافل‌های دست‌ساز تا گاناش، موس، براونی، سس‌های مولهٔ مکزیکی و نوشیدنی‌های داغ زمستانی. ترکیب شکلات با ادویه‌هایی چون وانیل، دارچین یا فلفل صورتی، و همراهی آن با میوه‌های ترش یا قهوهٔ غلیظ، افق‌های بدیعی برای مزه‌آفرینی می‌گشاید و پایانی شیرین بر تجربهٔ حسی انسان رقم می‌زند.