کاشی به انگلیسی

کلمه «کاشی» به انگلیسی tile است و به قطعاتی تخت و معمولاً مربعی یا مستطیلی از جنس سرامیک، سفال، سنگ یا شیشه گفته می‌شود که برای پوشش سطوحی مانند دیوار، کف، سقف یا حتی نمای ساختمان‌ها به کار می‌روند. کاشی‌ها هم کاربرد عملی دارند و هم جنبه تزئینی.

کاشی‌ها از گذشته‌های دور در معماری و هنر ایرانی و اسلامی نقش مهمی ایفا کرده‌اند. استفاده از کاشی‌های لعاب‌دار با رنگ‌های آبی، فیروزه‌ای، سبز و سفید در مساجد، کاخ‌ها و بناهای تاریخی ایران به‌وفور دیده می‌شود. طرح‌های اسلیمی، هندسی و گل‌وبوته‌ای روی کاشی‌ها نه‌تنها چشم‌نواز هستند بلکه حامل مفاهیم نمادین و فرهنگی نیز به شمار می‌روند.

در معماری مدرن، کاشی‌ها به دلیل دوام بالا، سهولت در تمیزکاری و مقاومت در برابر رطوبت، انتخابی رایج برای آشپزخانه‌ها، حمام‌ها و کف‌پوش‌ها محسوب می‌شوند. تولید کاشی امروزه با فناوری‌های پیشرفته‌تری صورت می‌گیرد و تنوع زیادی از نظر طرح، رنگ، بافت و ابعاد دارد. همچنین کاشی‌های مدرن می‌توانند ظاهری مشابه چوب، سنگ یا فلز داشته باشند، اما سبک‌تر و مقرون‌به‌صرفه‌تر باشند.

کاشی تنها یک ماده ساختمانی نیست؛ بلکه در فرهنگ و هنر ایرانی به بخشی از هویت زیبایی‌شناختی معماری تبدیل شده است. از کاشی‌کاری‌های مسجد امام اصفهان گرفته تا آثار معاصر، این عنصر همچنان پلی بین هنر، علم، و زندگی روزمره باقی مانده است.