Venus

کلمه‌ی «Venus» در زبان فارسی به «زهره» ترجمه می‌شود.

«زهره» نام دومین سیاره‌ی منظومه‌ی شمسی از نظر فاصله از خورشید است و به دلیل درخشش بالا و ظاهر زیبا، از زمین به راحتی دیده می‌شود. این سیاره اغلب به «ستاره‌ی شامگاه» یا «ستاره‌ی صبحگاه» نیز شناخته می‌شود، زیرا در زمان‌های مشخصی از روز در آسمان مشاهده می‌شود و نور بسیار روشنی دارد که توجه ناظران را جلب می‌کند. زهره بعد از خورشید و ماه، روشن‌ترین جسم در آسمان شب است و همین ویژگی باعث شده که در فرهنگ‌ها و افسانه‌های مختلف اهمیت زیادی داشته باشد.

از نظر علمی، زهره سیاره‌ای سنگی و مشابه زمین است، اما شرایط جوی آن بسیار متفاوت و سخت است. جو زهره غلیظ و عمدتاً از دی‌اکسید کربن تشکیل شده و فشار جوی روی سطح آن حدود ۹۰ برابر زمین است. دمای سطح زهره به دلیل اثر گلخانه‌ای شدید به بیش از ۴۶۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد. این ویژگی‌ها باعث شده که زهره محیطی غیرقابل سکونت برای انسان‌ها داشته باشد، اما همچنان مطالعات علمی و ماموریت‌های فضایی برای بررسی این سیاره ادامه دارد.

زهره از نظر حرکت مداری و موقعیت جغرافیایی نیز ویژگی‌های جالبی دارد. این سیاره برخلاف بسیاری از سیارات دیگر، به صورت معکوس نسبت به زمین می‌چرخد؛ یعنی گردش آن به دور خود در جهت خلاف گردش سیاره به دور خورشید انجام می‌شود. همچنین، یک روز کامل در زهره (چرخش به دور خود) طولانی‌تر از یک سال آن (گردش به دور خورشید) است، که این ویژگی آن را از نظر نجومی بسیار منحصر به فرد می‌سازد.

در فرهنگ‌ها و اساطیر مختلف، زهره نماد زیبایی، عشق و هماهنگی بوده است. در اساطیر روم باستان، زهره با الهه‌ی عشق و زیبایی، ونوس، مرتبط بوده و الهام‌بخش هنر، شعر و ادبیات بوده است. همین نمادگرایی باعث شده که نام Venus در زبان‌های مختلف با مفاهیم زیبایی، جذابیت و عشق مرتبط باشد و این سیاره فراتر از علم، در فرهنگ و هنر نیز اهمیت داشته باشد.

زهره یا Venus هم از منظر علمی و هم از منظر فرهنگی و تاریخی اهمیت ویژه‌ای دارد. این سیاره به عنوان یکی از روشن‌ترین اجرام آسمانی، هم الهام‌بخش انسان‌ها بوده و هم موضوع پژوهش‌های علمی گسترده قرار گرفته است. مطالعه‌ی زهره به درک بهتر شرایط سیاره‌ای، تغییرات جوی و تفاوت‌های میان سیارات منظومه‌ی شمسی کمک می‌کند و همچنان یکی از سیارات مورد توجه دانشمندان و علاقه‌مندان به نجوم است.