قولنج به انگلیسی

کلمه‌ی «قولنج» در زبان انگلیسی به crack یا joint cracking ترجمه می‌شود که به صدای ترک خوردن یا صدای خش‌خش مفاصل اشاره دارد.

قولنج معمولاً به صدایی گفته می‌شود که هنگام حرکت دادن مفاصل بدن، به ویژه گردن، کمر، یا انگشتان، شنیده می‌شود. این صدا معمولاً ناشی از آزاد شدن گازهای محبوس در مایع مفصلی است که باعث ایجاد صدای «ترک» یا «پاپ» می‌شود. مایع مفصلی نقش روان‌کنندگی و کاهش اصطکاک بین استخوان‌ها را دارد و درون مفاصل قرار دارد. زمانی که فشار مفصل تغییر می‌کند، گازهای حل‌شده در مایع آزاد می‌شوند و صدای قولنج شنیده می‌شود.

قولنج اغلب بدون درد است و در بسیاری از افراد به صورت طبیعی رخ می‌دهد. برخی افراد عادت دارند به طور مکرر قولنج گردن یا انگشتان خود را انجام دهند و این کار برای آن‌ها جنبه‌ی تسکینی دارد. با این حال، اگر قولنج با درد، تورم، یا محدودیت حرکت همراه باشد، می‌تواند نشانه‌ای از آسیب یا بیماری مفصلی مانند آرتریت یا آسیب رباط‌ها باشد و در این صورت نیاز به بررسی پزشکی دارد.

از نظر پزشکی، قولنج مفصل به‌خودی‌خود مضر نیست، اما انجام مکرر و با زور می‌تواند به بافت‌های اطراف مفصل فشار وارد کند و موجب التهاب یا آسیب‌های مزمن شود. بنابراین، پزشکان معمولاً توصیه می‌کنند از انجام زورآزمایی‌های مکرر برای ایجاد قولنج خودداری شود، به ویژه اگر با درد همراه باشد. در موارد خاص، درمان‌های فیزیوتراپی و حرکات اصلاحی می‌توانند به کاهش صدای قولنج و بهبود عملکرد مفاصل کمک کنند.

باید توجه داشت که قولنج مفصل پدیده‌ای طبیعی و شایع است که با افزایش سن نیز بیشتر دیده می‌شود. آگاهی از علت و شرایط بروز آن، همراه با تشخیص صحیح پزشک، می‌تواند به حفظ سلامت مفاصل و پیشگیری از آسیب‌های جدی‌تر کمک کند.