Hypochondriac

کلمه‌ی «hypochondriac» در فارسی به «بیمار خیالی» یا «خودبیمارانگار» ترجمه می‌شود.

خودبیمارانگاری وضعیتی روان‌شناختی است که در آن فرد به طور مداوم و اغراق‌آمیز نگران سلامت جسمی خود است و کوچک‌ترین علامت یا تغییر در بدن را نشانه‌ای از یک بیماری خطرناک یا جدی تلقی می‌کند. این افراد معمولاً حتی پس از انجام آزمایش‌های پزشکی و دریافت اطمینان از سوی پزشکان مبنی بر سالم بودن، همچنان احساس می‌کنند که بیمار هستند یا بیماری پنهانی در بدنشان وجود دارد.

خودبیمارانگارها اغلب به طور مکرر به پزشکان مختلف مراجعه می‌کنند و به دنبال بررسی‌ها و آزمایش‌های جدید هستند. همین موضوع ممکن است به آن‌ها احساس آرامش موقت دهد، اما نگرانی و اضطراب آن‌ها دوباره برمی‌گردد. این چرخه می‌تواند به روابط اجتماعی و کیفیت زندگی آن‌ها آسیب بزند و موجب فشار روحی و حتی مالی شود.

علت بروز این اختلال می‌تواند ترکیبی از عوامل مختلف باشد، از جمله اضطراب کلی، تجربه بیماری‌های جدی در گذشته یا مشاهده بیماری‌های سخت در اطرافیان. همچنین محیط و تربیت خانوادگی نیز می‌تواند نقش مهمی در شکل‌گیری این نوع نگرانی‌ها داشته باشد.

برای درمان این وضعیت معمولاً روان‌درمانی به‌ویژه «درمان شناختی-رفتاری» (CBT) توصیه می‌شود. در برخی موارد نیز داروهای ضد اضطراب یا ضد افسردگی می‌توانند به کاهش نشانه‌ها کمک کنند. هدف درمان این است که فرد یاد بگیرد نگرانی‌های خود را مدیریت کرده و بین علائم واقعی بدن و تفسیر اغراق‌آمیز خود تمایز قائل شود.

hypochondriac بودن به معنای داشتن یک بیماری جسمی واقعی نیست، بلکه نشان‌دهنده نوعی اضطراب و نگرانی شدید درباره سلامت است که نیازمند توجه و درمان تخصصی است.