آرد به انگلیسی

آرد به انگلیسی flour ترجمه می‌شود.

آرد پودری است نرم و سفید‌رنگ (یا گاه کمی تیره‌تر) که از آسیاب‌کردن دانه‌هایی مانند گندم، جو، ذرت، برنج و حتی حبوباتی چون نخود یا عدس به‌دست می‌آید. پرکاربردترین نوع آرد، آرد گندم است که پایه‌ی اصلی پخت نان، شیرینی، کیک، پاستا، و بسیاری از غذاهای روزمره در سراسر جهان محسوب می‌شود. ساخت آرد فرآیندی است که طی آن پوسته‌ی خارجی و جوانه‌ی دانه جدا شده یا باقی می‌ماند، و همین تفاوت باعث تولید انواع مختلف آرد مانند آرد سفید، آرد کامل یا آرد سبوس‌دار می‌شود.

آرد دارای ترکیبات غذایی مهمی است، از جمله نشاسته، مقداری پروتئین (مانند گلوتن در آرد گندم)، و ویتامین‌ها و املاح معدنی که در انواع سبوس‌دار بیشتر یافت می‌شوند. نوع آرد و درصد پروتئین موجود در آن نقش کلیدی در نتیجه‌ی نهایی پخت دارد؛ به‌عنوان مثال، آرد قوی با گلوتن بالا مناسب نان‌های حجیم و خمیرهای کش‌دار است، در حالی‌ که آرد لطیف‌تر و کم‌گلوتن برای کیک و شیرینی استفاده می‌شود.

آرد تنها یک ماده‌ی غذایی نیست، بلکه بخشی از فرهنگ و سنت‌های غذایی جوامع مختلف به شمار می‌رود. در ایران، آرد نقش اصلی در تهیه‌ی نان‌های محلی، حلواها، رشته‌ها و شیرینی‌های سنتی دارد. در هند، آرد نخود برای تهیه‌ی غذاهای خوش‌طعم و ادویه‌دار کاربرد دارد و در کشورهای آسیای جنوب شرقی، آرد برنج و آرد تاپیوکا در پخت شیرینی‌های خاص و نودل‌ها نقش مهمی ایفا می‌کنند. در غرب نیز آرد گندم و آرد ذرت از عناصر جدانشدنی رژیم غذایی هستند.

با وجود گستردگی کاربرد آرد، برخی افراد به دلیل حساسیت به گلوتن (مانند بیماران مبتلا به سلیاک) باید از آردهای بدون گلوتن مانند آرد برنج، نارگیل، بادام یا جو دوسر استفاده کنند. خوشبختانه صنعت غذایی در سال‌های اخیر با توجه به این نیازها، انواع متنوعی از آردهای بدون گلوتن را تولید و عرضه کرده است که برای پخت‌وپز خانگی و حرفه‌ای گزینه‌های متعددی فراهم می‌کند.

آرد را می‌توان به‌نوعی نماد ابتدایی غذا و زندگی دانست. پودر سفیدرنگی که به‌ظاهر ساده است، اما در تماس با آب، حرارت و خلاقیت انسانی، به نان داغ، کیک‌های رنگارنگ، یا شیرینی‌های خانگی تبدیل می‌شود. در دل هر دانه‌ی آرد، تاریخی از کشاورزی، آسیاب، پخت و عشق نهفته است که قرن‌هاست سفره‌های مردم را گرم نگه داشته است.