توالت به انگلیسی

کلمه‌ی «توالت» در زبان انگلیسی به toilet ترجمه می‌شود. این واژه به فضایی اطلاق می‌شود که برای دفع ادرار و مدفوع طراحی شده است و معمولاً شامل یک سنگ توالت یا کاسه‌ی توالت، سیفون، و در بسیاری از موارد، روشویی نیز هست. توالت یکی از ابتدایی‌ترین و در عین حال حیاتی‌ترین فضاهای بهداشتی در خانه‌ها، ادارات، مدارس، مراکز عمومی، و حتی وسایل نقلیه‌ای چون قطار و هواپیماست.

واژه‌ی «توالت» در فارسی از زبان فرانسه (toilette) وارد شده است، که در اصل معنایی بسیار گسترده‌تر داشت و به مجموعه‌ای از کارهای نظافتی و آرایشی گفته می‌شد. اما با گذر زمان و کاربرد رایج آن در زبان محاوره، معنایش محدود شد به مکان یا وسیله‌ای که برای دفع فضولات بدن استفاده می‌شود. در فارسی عامیانه، واژه‌هایی چون «دستشویی»، «سرویس بهداشتی»، یا حتی «WC» نیز برای اشاره به همین مفهوم به‌کار می‌روند.

توالت‌ها به‌لحاظ طراحی و نوع استفاده در فرهنگ‌های مختلف، تفاوت‌هایی چشمگیر دارند. در بسیاری از کشورهای غربی، توالت فرنگی رایج است؛ صندلی‌مانندی با درپوش که نشستن بر آن نیاز به چمباتمه ندارد. در بسیاری از کشورهای آسیایی از جمله ایران، توالت ایرانی یا زمینی رایج‌تر است، که فرد برای استفاده باید در حالت چمباتمه قرار گیرد. هر کدام از این نوع توالت‌ها مزایا و معایب خاص خود را دارند و حتی بحث‌هایی پزشکی و بهداشتی پیرامون آن‌ها شکل گرفته است.

از نظر بهداشت عمومی، وجود توالت تمیز و در دسترس، نشانه‌ای از توسعه‌ی اجتماعی و سلامت عمومی است. در مناطقی که دسترسی به توالت بهداشتی وجود ندارد، شیوع بیماری‌های عفونی بسیار بالاتر است. سازمان‌های جهانی مثل WHO بارها بر اهمیت تأمین زیرساخت‌های بهداشتی از جمله توالت‌های سالم و مناسب تأکید کرده‌اند.

همچنین در طراحی مدرن، مفهوم «توالت» فراتر رفته و به‌صورت ترکیبی با فضای حمام یا اتاق لباس طراحی می‌شود. برخی توالت‌ها مجهز به فناوری‌های پیشرفته‌ای مثل درب اتوماتیک، بیده (برای شست‌وشو)، خوش‌بوکننده، سیستم گرمایش صندلی، و حتی سنسور تشخیص حرکت هستند که تجربه‌ی استفاده از آن‌ها را راحت‌تر و لوکس‌تر کرده‌اند.