غربت به انگلیسی

هر دو واژه «غربت» و «قربت» در زبان فارسی وجود دارند، اما معانی و کاربردهای کاملاً متفاوتی دارند.

«غربت» به معنی دوری از وطن، تنهایی، یا زندگی در سرزمینی بیگانه است. این واژه معمولاً بار معنایی تلخ و احساسی دارد و برای توصیف وضعیت کسانی به‌کار می‌رود که از خانواده، میهن یا جای آشنای خود دور افتاده‌اند؛ مانند «دوران غربت»، «رنج غربت»، یا «در غربت زیستن».

اما «قربت» به معنی نزدیکی، نزدیکی به خدا، یا انجام کاری به نیت تقرب به خداوند است. این واژه بیشتر در متون دینی و عرفانی دیده می‌شود؛ مانند «قربتاً إلی الله» یا «برای رضای خدا و از روی قربت».

بنابراین، هر دو واژه درست‌اند، اما به دلیل تفاوت معنایی کاملاً مشخص، جایگزین یکدیگر نیستند و باید در جایگاه درست خود استفاده شوند.