Attentiveness

کلمه‌ی attentiveness در زبان فارسی به «دقت»، «توجه» یا «هوشیاری» ترجمه می‌شود.

این واژه صفت ذهنی و رفتاری فرد را توصیف می‌کند که در آن شخص با تمرکز و دقت کامل به جزئیات، افراد یا محیط پیرامون خود توجه می‌کند. Attentiveness اسم (noun) است و در متون آموزشی، روان‌شناسی، مدیریتی و روزمره کاربرد دارد و معمولاً بیانگر ویژگی مثبت و مطلوب است.

از نظر روان‌شناسی، attentiveness نشان‌دهنده‌ی ظرفیت فرد برای تمرکز، مشاهده و درک دقیق اطلاعات است. برای مثال، جمله‌ی Attentiveness in class helps students understand complex topics یعنی «توجه و دقت در کلاس به دانشجویان کمک می‌کند تا موضوعات پیچیده را بهتر درک کنند». این کاربرد نشان می‌دهد که تمرکز و توجه فعال نقش مهمی در یادگیری و بهره‌وری دارد.

در محیط‌های حرفه‌ای و اجتماعی، attentiveness به معنای توجه به نیازها و رفتار دیگران نیز به کار می‌رود. برای نمونه، Her attentiveness to clients’ requests made her an excellent manager یعنی «توجه او به درخواست‌های مشتریان، او را مدیر بسیار خوبی کرده بود». این کاربرد نشان می‌دهد که دقت و توجه می‌تواند در ایجاد ارتباط مؤثر، حل مسائل و مدیریت موفق اهمیت داشته باشد.

در متون ادبی و توصیفی، attentiveness می‌تواند نشان‌دهنده‌ی حساسیت، دقت و ظرافت در رفتار شخصیت‌ها باشد. نویسندگان از آن برای توصیف شخصیت‌هایی استفاده می‌کنند که با دقت به جزئیات، محیط یا احساسات دیگران واکنش نشان می‌دهند و این ویژگی باعث تقویت تصویر ذهنی و انسانی شخصیت می‌شود.

به‌طور استعاری، attentiveness می‌تواند بیانگر مراقبت، مسئولیت‌پذیری و توجه به فرصت‌ها یا تهدیدها نیز باشد. برای مثال، Attentiveness to changes in the market ensures business success یعنی «توجه به تغییرات بازار موفقیت کسب‌وکار را تضمین می‌کند». این کاربرد استعاری نشان می‌دهد که واژه توانایی انتقال مفهوم دقت و هوشیاری در زمینه‌های مختلف زندگی، حرفه‌ای و اجتماعی را دارد و به آن حس اهمیت و ضرورت می‌بخشد.