Vengeful

کلمه‌ی «vengeful» در زبان فارسی به «کینه‌توز»، «انتقام‌جو» یا «تلافی‌طلب» ترجمه می‌شود.

این واژه برای توصیف شخصیتی به کار می‌رود که تمایل قوی به گرفتن انتقام از کسی که به او ضرر زده یا ظلمی به او روا داشته، دارد. «Vengeful» بار عاطفی منفی دارد و نشان‌دهنده‌ی احساس خشم پایدار، نارضایتی و میل به بازگرداندن آسیب به طرف مقابل است. این صفت معمولاً برای شخصیت‌ها در ادبیات، فیلم و زندگی روزمره به کار می‌رود و با عدم گذشت و تمرکز بر تلافی مرتبط است.

در ادبیات و روایت‌های داستانی، شخصیت‌های «vengeful» اغلب در مرکز درام قرار می‌گیرند. انتقام‌جویی آن‌ها انگیزه‌ای قوی برای پیشبرد داستان است و معمولاً باعث ایجاد تنش، تضاد و پیچیدگی در روایت می‌شود. برای مثال، داستان‌هایی که حول محور خیانت، ظلم یا آسیب شکل می‌گیرند، حضور یک شخصیت انتقام‌جو می‌تواند محرکی برای حرکت داستان باشد و ابعاد اخلاقی، روان‌شناختی و عاطفی شخصیت‌ها را برجسته کند.

از منظر روان‌شناسی، حالت «vengeful» می‌تواند ناشی از احساس نادیده گرفته شدن، آسیب روحی یا خشم سرکوب‌شده باشد. افراد انتقام‌جو اغلب نمی‌توانند یا نمی‌خواهند از کینه و نارضایتی خود عبور کنند و به جای پردازش سالم احساسات، انرژی خود را برای جبران ضرر متمرکز می‌کنند. این حالت می‌تواند روابط بین فردی را تحت تأثیر قرار دهد و در بلندمدت باعث ایجاد چرخه‌ای از تنش و خصومت شود.

در مکالمات روزمره، توصیف کسی به عنوان «vengeful» اغلب هشدار یا اشاره به رفتار غیرقابل پیش‌بینی و حساس اوست. برای مثال، جمله‌ی Be careful, he’s very vengeful یعنی «مواظب باش، او بسیار انتقام‌جوست» بیانگر آن است که فرد ممکن است کوچک‌ترین خطا را نیز جبران کند. این کاربرد نشان می‌دهد که «vengeful» نه تنها صفتی اخلاقی، بلکه نشانگر رفتار عملی و قابل پیش‌بینی در شرایط خصومت‌آمیز است.

«vengeful» مفهومی فراتر از خشم کوتاه‌مدت دارد و نمادی از تمرکز طولانی‌مدت بر تلافی و بازگرداندن آسیب است. این واژه یادآور تأثیر عمیق احساسات منفی بر رفتار انسان و روابط اجتماعی است و نشان می‌دهد که میل به انتقام می‌تواند زندگی فردی و جمعی را شکل دهد. «Vengeful» به ما هشدار می‌دهد که خشم و کینه، اگر مدیریت نشوند، می‌توانند به یک الگوی رفتاری مداوم و اثرگذار تبدیل شوند.