دارو به انگلیسی

کلمه‌ی «دارو» در زبان انگلیسی به medicine یا drug ترجمه می‌شود؛ انتخاب یکی از این دو بستگی به زمینه دارد. اگر منظور ماده‌ای برای درمان بیماری باشد، واژه‌ی medicine رایج‌تر است؛ اگر منظور ترکیب شیمیایی یا ماده‌ای با اثر فیزیولوژیکی قوی‌تر باشد، drug به‌کار می‌رود.

دارو به ماده‌ای گفته می‌شود که برای پیشگیری، درمان، کاهش علائم یا کنترل بیماری‌ها و اختلالات جسمی و روانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. داروها ممکن است منشأ طبیعی (گیاهی یا حیوانی)، شیمیایی، یا بیولوژیکی داشته باشند و به شکل‌های مختلفی مانند قرص، کپسول، شربت، پماد، آمپول، یا اسپری تولید می‌شوند تا از طریق دهان، تزریق، پوست، بینی یا دیگر روش‌ها وارد بدن شوند.

در علم پزشکی و داروسازی، هر دارو دارای ماده‌ی مؤثره‌ای است که بر مکانیسم‌های خاصی در بدن اثر می‌گذارد. این اثر ممکن است کاهش التهاب، تسکین درد، تنظیم فشار خون، نابود کردن میکروب یا بهبود عملکرد دستگاه‌های بدن باشد. برای آن‌که دارو اثربخشی مناسب و ایمنی داشته باشد، باید با دوز مشخص و در زمان‌بندی دقیق مصرف شود. مصرف خودسرانه یا بیش‌از‌حد دارو ممکن است منجر به مسمومیت، عوارض جانبی جدی یا حتی وابستگی شود.

در کنار داروهای شیمیایی، طب سنتی و گیاه‌درمانی نیز در بسیاری از فرهنگ‌ها، از جمله در ایران، جایگاه مهمی دارند. گیاهانی مانند نعناع، رازیانه، گل‌گاوزبان یا زعفران قرن‌هاست که به عنوان داروهای طبیعی برای درمان بیماری‌های مختلف استفاده می‌شوند. با این حال، حتی داروهای گیاهی هم باید با احتیاط و با آگاهی مصرف شوند.

در جوامع مدرن، دسترسی به دارو و آگاهی از نحوه‌ی استفاده‌ی درست از آن، بخشی جدایی‌ناپذیر از مراقبت‌های بهداشتی و حق اولیه‌ی انسان‌ها به شمار می‌آید. صنایع داروسازی، داروخانه‌ها و نهادهای نظارتی مانند سازمان غذا و دارو نقش مهمی در تولید، توزیع، کنترل کیفیت و نظارت بر مصرف دارو ایفا می‌کنند.