قصور به انگلیسی

شکل درست این واژه «قصور» است.

«قصور» به معنای کوتاهی، سهل‌انگاری یا ناتوانی در انجام وظیفه است و در فارسی معیار و متون رسمی به همین صورت نوشته می‌شود.

شکل «قسور» نادرست است و در زبان فارسی کاربرد ندارد.

کلمه‌ی «قصور» در زبان انگلیسی به negligence یا default ترجمه می‌شود، بسته به زمینه کاربرد.

Negligence بیشتر به معنای کوتاهی، سهل‌انگاری یا عدم انجام وظیفه به‌طور دقیق و صحیح است.

Default گاهی در زمینه‌های حقوقی و مالی به معنی عدم انجام تعهد یا مسئولیت به موقع به کار می‌رود.

«قصور» به حالتی اشاره دارد که فرد یا گروهی در انجام وظایف، مسئولیت‌ها یا تعهدات خود کوتاهی می‌کنند یا به دلیل بی‌توجهی، اهمال یا عدم دقت، کاری را به درستی انجام نمی‌دهند. این مفهوم معمولاً با پیامدهای منفی همراه است و می‌تواند باعث آسیب به افراد، سازمان‌ها یا جامعه شود.

از منظر حقوقی، قصور به معنای نقض وظیفه یا مسئولیت است که ممکن است منجر به بروز خسارت یا ضرر به دیگری شود. در این موارد، فرد یا سازمان مقصر شناخته می‌شود و ممکن است مسئول جبران خسارت باشد. به عنوان مثال، قصور پزشکی زمانی رخ می‌دهد که پزشک در انجام مراقبت‌های لازم کوتاهی کند و بیمار دچار آسیب شود. این مفهوم اهمیت زیادی در حقوق مدنی و کیفری دارد و پایه بسیاری از دعاوی قضایی است.

در محیط‌های کاری و سازمانی، قصور می‌تواند ناشی از عدم رعایت استانداردها، کم‌کاری، بی‌دقتی یا بی‌توجهی به جزئیات باشد. این نوع رفتارها می‌تواند منجر به کاهش کیفیت خدمات، افزایش خطرات و آسیب‌های مالی یا جانی شود. بنابراین، مدیریت و پیشگیری از قصور از طریق آموزش، نظارت و فرهنگ سازمانی مناسب بسیار حیاتی است.

از منظر روان‌شناسی و اجتماعی، قصور ممکن است به دلیل عوامل مختلفی مانند خستگی، استرس، عدم مهارت یا انگیزه کم رخ دهد. شناخت این عوامل و تلاش برای کاهش آن‌ها از طریق حمایت‌های روانی، بهبود شرایط کاری و افزایش انگیزه، به کاهش میزان قصور کمک می‌کند.

قصور نمایانگر نقطه ضعف‌ها و کمبودهای رفتاری و عملکردی است که می‌تواند اثرات گسترده‌ای بر فرد، سازمان و جامعه داشته باشد. اهمیت شناخت و پیشگیری از قصور در بهبود کیفیت زندگی، افزایش کارایی و تضمین امنیت اجتماعی بسیار برجسته است و نیازمند توجه جدی در سطوح مختلف است.