Kidder

کلمه‌ی «شوخ‌طبع» یا «اهل شوخی‌» در زبان انگلیسی به kidder ترجمه می‌شود.

kidder به کسی گفته می‌شود که عادت دارد با دیگران شوخی کند، آن‌ها را سر به سر بگذارد یا با حرف‌های طنزآمیز باعث خنده شود. ریشه‌ی این واژه از فعل to kid گرفته شده است که در زبان انگلیسی به معنای «شوخی کردن» یا «دست انداختن» است. بنابراین، وقتی کسی را «kidder» می‌نامند، در واقع دارند به شخصیت شوخ‌طبع یا گاهی شیطنت‌آمیز او اشاره می‌کنند. این واژه معمولاً بار معنایی مثبت دارد، مگر در موقعیت‌هایی که شوخی‌ها از حد بگذرند و باعث رنجش دیگران شوند.

در روابط اجتماعی، یک kidder اغلب به عنوان فردی خوش‌مشرب و پرانرژی شناخته می‌شود که می‌تواند جو را صمیمی‌تر و شادتر کند. مثلاً در جمع دوستان یا خانواده، این افراد با شوخی‌هایشان باعث می‌شوند دیگران راحت‌تر باشند و فضای خشک یا رسمی شکسته شود. به همین دلیل، وجود یک kidder در هر جمعی می‌تواند مانند نمکی باشد که طعم زندگی را خوشایندتر می‌کند.

از سوی دیگر، شوخی‌های یک kidder همیشه باید با درک موقعیت و شرایط همراه باشد. اگر فردی بدون توجه به حساسیت‌های دیگران مدام شوخی کند، ممکن است به جای شادی، موجب ناراحتی یا دلخوری شود. بنابراین، شوخ‌طبعی هوشمندانه چیزی است که یک kidder واقعی را از کسی که فقط به دنبال جلب توجه است، جدا می‌کند.

این واژه در فرهنگ آمریکایی و انگلیسی بیشتر در مکالمات غیررسمی به کار می‌رود. برای مثال، وقتی کسی حرفی غیرمنتظره یا اغراق‌آمیز بزند، ممکن است طرف مقابل با لبخند بگوید: "You’re such a kidder!" یعنی «چه آدم شوخی هستی!»

«kidder» یادآور این است که طنز و شوخی بخش جدایی‌ناپذیر ارتباط انسانی است، اما نیازمند تعادل و توجه به احساسات اطرافیان نیز هست. در ادبیات و گفت‌وگوی روزمره، این واژه می‌تواند شخصیت فردی را ترسیم کند که با ذوق و خلاقیت، موقعیت‌های ساده را به لحظاتی خنده‌آور و به‌یادماندنی تبدیل می‌کند.