No Wonder

کلمه‌ی no wonder در زبان فارسی به عبارت «جای تعجب نیست» یا «تعجبی ندارد که» و یا «عجیب نیست که» ترجمه می‌شود.

این اصطلاح زمانی به کار می‌رود که بخواهیم نتیجه یا اتفاقی را طبیعی یا قابل پیش‌بینی نشان دهیم. معمولاً وقتی کسی یا چیزی رفتاری نشان می‌دهد یا اتفاقی رخ می‌دهد که مطابق انتظار است، از no wonder استفاده می‌کنیم تا بر قابل فهم بودن یا پیش‌بینی‌پذیر بودن آن تأکید کنیم.

کاربرد no wonder در مکالمات روزمره بسیار رایج است و می‌تواند به عنوان آغاز جمله یا بعد از جمله‌ای که توضیح می‌دهد چرا چیزی اتفاق افتاده است، استفاده شود. برای مثال، وقتی کسی خسته است زیرا شب گذشته خواب کافی نداشته، می‌توان گفت: «No wonder he is tired.» یعنی «جای تعجب نیست که او خسته است».

این عبارت علاوه بر کاربرد روزمره، در نوشتار رسمی و غیررسمی نیز دیده می‌شود. در متون علمی، مقاله‌ها یا گزارش‌ها، no wonder می‌تواند به گونه‌ای ظریف برای توضیح علت یا نتیجه‌ی یک پدیده به کار رود، بدون اینکه لحن متن خیلی محاوره‌ای شود. این باعث می‌شود جمله هم روان و هم قابل فهم باقی بماند.

از نظر ساختار دستوری، no wonder معمولاً با افعال در زمان‌های مختلف همراه می‌شود و بعد از آن می‌توان جمله‌ی کامل آورد یا از شکل کوتاه شده‌ی «no wonder + اسم/ضمیر + فعل» استفاده کرد. این انعطاف در ساختار، آن را در زبان انگلیسی بسیار کاربردی کرده است.

no wonder ابزاری است برای تأکید بر طبیعی بودن یک نتیجه، قابل پیش‌بینی بودن یک رفتار یا منطقی بودن یک اتفاق. این عبارت به شنونده یا خواننده کمک می‌کند تا رابطه‌ی علت و معلولی بین رفتارها یا وقایع را سریع‌تر درک کند و حس تعجب بی‌مورد را کاهش دهد.