انقراض به انگلیسی

کلمه‌ی «انقراض» در زبان انگلیسی به extinction ترجمه می‌شود.

انقراض به پدیده‌ای گفته می‌شود که در آن یک گونه‌ی زیستی، نژاد یا گروهی از موجودات زنده برای همیشه از چرخه‌ی حیات حذف می‌شوند. هنگامی که آخرین فرد زنده از یک گونه می‌میرد و هیچ نمونه‌ی دیگری برای تولیدمثل باقی نمی‌ماند، آن گونه به‌طور کامل منقرض شده‌ است. انقراض بخشی طبیعی از چرخه‌ی تکامل محسوب می‌شود، اما در دوران معاصر، سرعت آن به طرز نگران‌کننده‌ای افزایش یافته است.

در طول تاریخ زمین، انقراض‌های گسترده‌ای رخ داده که برخی از آن‌ها به عنوان انقراض‌های بزرگ یا Mass Extinctions شناخته می‌شوند. معروف‌ترین مورد آن، انقراض دایناسورها در حدود ۶۵ میلیون سال پیش است که احتمالاً بر اثر برخورد شهاب‌سنگ عظیم به زمین و تغییرات اقلیمی شدید رخ داده‌ است. این نوع انقراض‌ها باعث نابودی درصد زیادی از موجودات زنده‌ی زمین در مدت‌زمانی کوتاه می‌شوند و معمولاً پیامدهای وسیع زیست‌محیطی به همراه دارند.

یکی از عوامل مهم انقراض در دنیای امروز، فعالیت‌های انسانی مانند تخریب زیستگاه‌ها، شکار بی‌رویه، آلودگی محیط‌زیست، تغییرات اقلیمی و ورود گونه‌های مهاجم است. گونه‌هایی که زیستگاه طبیعی خود را از دست می‌دهند یا با تغییرات شدید اقلیمی مواجه می‌شوند، اغلب توانایی سازگاری با شرایط جدید را ندارند و در معرض خطر انقراض قرار می‌گیرند. در حال حاضر، هزاران گونه‌ی جانوری و گیاهی در فهرست گونه‌های در خطر انقراض قرار دارند.

انقراض فقط به معنای حذف فیزیکی یک گونه از طبیعت نیست، بلکه پیامدهایی بسیار عمیق‌تر برای اکوسیستم‌ها و تعادل طبیعی زمین دارد. هر گونه نقش خاصی در زنجیره‌ی غذایی و چرخه‌ی حیاتی طبیعت ایفا می‌کند. حذف یک گونه می‌تواند تأثیر دومینویی بر سایر گونه‌ها بگذارد و منجر به تغییرات گسترده در کل اکوسیستم شود. برای نمونه، انقراض زنبورهای گرده‌افشان می‌تواند روند تولیدمثل گیاهان را مختل کند و به کاهش تنوع زیستی و حتی تهدید امنیت غذایی بشر بینجامد.

اهمیت آگاهی‌بخشی در مورد انقراض و تلاش برای حفاظت از گونه‌های در خطر، امروز بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. سازمان‌های بین‌المللی، پژوهشگران، و فعالان محیط‌زیست در سراسر جهان در حال برنامه‌ریزی و اجرای پروژه‌هایی برای حفاظت از گونه‌های کمیاب و بازگرداندن آن‌ها به زیستگاه‌های طبیعی‌شان هستند. اقدامات مؤثری نظیر ایجاد مناطق حفاظت‌شده، احیای زیستگاه‌ها و قوانین سختگیرانه در زمینه‌ی شکار غیرمجاز، گام‌هایی مثبت برای مقابله با موج روزافزون انقراض در قرن حاضر به‌شمار می‌روند.