قهر کردن به انگلیسی

کلمه‌ی «قهر کردن» در زبان انگلیسی معمولاً به صورت sulking، pouting یا در موقعیت‌های خاص giving someone the silent treatment ترجمه می‌شود.

قهر کردن حالتی احساسی و رفتاری است که در آن فرد به‌دلیل رنجش، دلخوری یا ناراحتی، خود را از ارتباط و گفت‌وگو با دیگری کنار می‌کشد. این رفتار معمولاً با سکوت، دوری، بی‌توجهی و گاهی حتی بی‌محلی همراه است. قهر ممکن است در روابط خانوادگی، دوستی‌ها، روابط عاشقانه یا محیط‌های کاری اتفاق بیفتد و هدف ناخودآگاه آن، جلب توجه یا نشان‌دادن ناراحتی عمیق از رفتار طرف مقابل باشد.

در بسیاری از فرهنگ‌ها، به‌ویژه فرهنگ‌های شرقی، قهر کردن رفتاری نسبتاً رایج است، اما گاه به‌جای حل مسئله، باعث تشدید سوءتفاهم‌ها می‌شود. چون در قهر، گفت‌وگو قطع می‌شود و افراد از بیان احساسات واقعی‌شان اجتناب می‌کنند، زمینه‌ی لازم برای اصلاح رابطه از بین می‌رود. اگر قهر طولانی شود یا تبدیل به ابزاری برای کنترل طرف مقابل گردد، می‌تواند به رابطه آسیب جدی وارد کند. از طرفی، در روابط نزدیک، قهر کردن می‌تواند نشانه‌ی ناپختگی عاطفی، ناتوانی در بیان سالم ناراحتی، یا نیاز به توجه و مراقبت بیشتر باشد.

مقابله‌ی سازنده با قهر نیازمند درک متقابل، گفتگو و بلوغ احساسی است. بهترین راهکار برای پیشگیری از قهرهای مکرر، تمرین مهارت‌های ارتباطی مثل بیان احساسات به‌صورت مستقیم اما محترمانه، گوش دادن فعال، و تلاش برای درک دیدگاه طرف مقابل است. همچنین، آموختن مدیریت خشم و کنترل هیجانات می‌تواند به افراد کمک کند تا به‌جای قهر، مسیرهای سالم‌تری برای رسیدن به تفاهم انتخاب کنند.

قهر کردن هرچند ممکن است در لحظه نوعی محافظت روانی یا ابراز نارضایتی باشد، اما اگر به‌درستی مدیریت نشود، می‌تواند به تدریج فاصله‌ای عاطفی در روابط ایجاد کند و پل‌های ارتباطی را تخریب کند.