گچ به انگلیسی

کلمه‌ی «گچ» در زبان انگلیسی معادل plaster است.

گچ ماده‌ای سفید رنگ و پودری است که پس از مخلوط شدن با آب به خمیری تبدیل می‌شود و به سرعت سخت می‌شود. گچ به طور گسترده در ساختمان‌سازی برای پوشش دیوارها و سقف‌ها استفاده می‌شود تا سطحی صاف و یکدست ایجاد کند. همچنین در هنرهای تجسمی، گچ برای ساخت مجسمه‌ها و قالب‌گیری کاربرد دارد.

ین ماده از ترکیبات کلسیم سولفات تهیه می‌شود و خواصش باعث می‌شود به عنوان یک ماده سبک، مقاوم در برابر آتش و قابل شکل‌پذیری در دما و زمان معین، گزینه‌ای ایده‌آل برای استفاده‌های مختلف باشد. گچ علاوه بر کاربردهای ساختمانی، در پزشکی نیز برای ساخت قالب‌های ارتوپدی به کار می‌رود تا شکستگی‌ها و آسیب‌های استخوانی را ثابت نگه دارد.

از نظر تاریخی، استفاده از گچ به هزاران سال قبل بازمی‌گردد و در بناهای تاریخی و آثار باستانی مشاهده می‌شود که نشان‌دهنده اهمیت و کاربرد طولانی مدت آن است. در معماری سنتی ایران نیز گچ‌بری‌ها و تزئینات هنری با استفاده از این ماده ساخته شده‌اند.

«گچ» ماده‌ای چندمنظوره و پرکاربرد است که نقش مهمی در صنعت ساخت و ساز، هنر و پزشکی دارد و به خاطر ویژگی‌های منحصربه‌فردش در زندگی روزمره انسان جایگاه ویژه‌ای دارد.