What Goes Around Comes Around

عبارت what goes around comes around در زبان فارسی به‌طور معمول به «هر کاری بکنی به خودت برمی‌گردد» یا «دنیا دار مکافاته» ترجمه می‌شود.

این جمله یک ضرب‌المثل انگلیسی است که بر پایه‌ی مفهوم عدالت طبیعی یا بازتاب اعمال انسان شکل گرفته است. معنای اصلی آن این است که رفتار، نیت و کارهایی که فرد در حق دیگران انجام می‌دهد، در نهایت به خود او بازمی‌گردد—چه خوب باشد، چه بد.

از نظر فلسفی، این عبارت به مفهوم علت و معلول در رفتار انسانی اشاره دارد. همان‌طور که دانه‌ای که می‌کاریم در آینده به ثمر می‌نشیند، رفتارهای ما نیز نتایج خود را در زندگی‌مان نشان می‌دهند. وقتی کسی با مهربانی، احترام یا صداقت رفتار می‌کند، معمولاً همان را از دیگران دریافت می‌کند. برعکس، اگر فردی بی‌رحم، خودخواه یا بی‌انصاف باشد، دیر یا زود پیامدهای اعمال خود را تجربه خواهد کرد. این ایده در بسیاری از فرهنگ‌ها و مکاتب فکری جهان به شکل‌های گوناگون دیده می‌شود.

در زندگی روزمره، این عبارت اغلب برای یادآوری اهمیت رفتار درست و اخلاقی به کار می‌رود. مثلاً اگر کسی با دیگران بدرفتاری کند و بعد خودش با بی‌عدالتی مواجه شود، مردم ممکن است بگویند: “Well, what goes around comes around.” یعنی «دیدی؟ هر کاری بکنی به خودت برمی‌گرده.» در این معنا، عبارت نه‌تنها یک هشدار اخلاقی است، بلکه یادآوری ظریفی از تعادل در روابط انسانی محسوب می‌شود.

از دیدگاه روان‌شناسی اجتماعی، باور به چنین مفهومی باعث افزایش حس مسئولیت‌پذیری در رفتار انسان می‌شود. وقتی فرد بداند که اعمالش بی‌تأثیر بر آینده‌ی خودش نیست، احتمال بیشتری دارد که منصف‌تر و با ملاحظه‌تر عمل کند. درواقع، این باور می‌تواند عامل بازدارنده‌ای در برابر رفتارهای نادرست باشد و به گسترش رفتارهای مثبت در جامعه کمک کند.

در ادبیات و فرهنگ عامه، عبارت what goes around comes around اغلب در فیلم‌ها، ترانه‌ها و کتاب‌ها برای بیان نوعی عدالت شاعرانه (poetic justice) استفاده می‌شود. به‌عنوان نمونه، در داستان‌هایی که شخصیت منفی در پایان به سزای کارهایش می‌رسد، نویسنده عملاً همین مفهوم را منتقل می‌کند. این جمله یادآور این نکته است که زندگی چرخه‌ای از کنش و واکنش است، و هیچ عمل یا نیتی، هرچند کوچک، بدون اثر باقی نمی‌ماند.