رگ به انگلیسی

کلمه‌ی «رگ» در زبان انگلیسی به vein ترجمه می‌شود.

رگ‌ها، لوله‌های انعطاف‌پذیری هستند که نقش حیاتی در سیستم گردش خون بدن ایفا می‌کنند. آن‌ها خون را از اندام‌ها و بافت‌ها به سمت قلب بازمی‌گردانند. برخلاف سرخرگ‌ها (arteries) که خون را با فشار از قلب خارج می‌کنند، رگ‌ها معمولاً خون تیره و بدون اکسیژن را منتقل می‌کنند—به‌جز در مورد رگ‌های ریوی که خلاف این قاعده‌اند. دیواره‌ی رگ‌ها نازک‌تر و کمتر عضلانی‌اند، اما با دریچه‌هایی یک‌طرفه تجهیز شده‌اند تا از بازگشت خون جلوگیری شود. بدون عملکرد صحیح رگ‌ها، گردش خون مختل شده و بسیاری از اعضای بدن دچار آسیب می‌شوند.

رگ‌ها در سطح بدن به شکل خطوط آبی یا سبزرنگ زیر پوست دیده می‌شوند و به‌ویژه در دست‌ها و پاها یا نواحی نازک‌تر بدن، بیشتر قابل مشاهده‌اند. در پزشکی، تزریق دارو، نمونه‌گیری خون یا سرم‌تراپی همگی به رگ‌ها وابسته‌اند. به همین دلیل، آشنایی با مسیرها و ویژگی‌های رگ‌های بدن، یکی از مهارت‌های کلیدی پرستاران و پزشکان به‌شمار می‌رود. مشکلاتی مانند واریس، لخته‌ی خون، یا التهاب رگ‌ها می‌توانند پیامدهای جدی و گاه خطرناک برای سلامت فرد داشته باشند.

رگ اما فقط در زیست‌شناسی اهمیت ندارد. این واژه در زبان و ادبیات فارسی نیز بسیار پرکاربرد است. وقتی می‌گوییم «رگ غیرتش بیرون زد» یا «رگ خوابش را پیدا کرده»، از «رگ» به‌عنوان استعاره‌ای برای هیجان، احساس، یا نقطه‌ضعف استفاده می‌کنیم. یا مثلاً ترکیب «رگ گردنش ورم کرد» به معنای خشم شدید است. در این کاربردها، رگ دیگر صرفاً بخشی از بدن نیست، بلکه به نمادی از عاطفه، حساسیت یا شخصیت تبدیل شده است.

از سوی دیگر، در هنر و صنایع دستی نیز اصطلاحاتی مانند «رگه‌های سنگ» یا «رگ چوب» به کار می‌رود که به خطوط طبیعی در بافت این مواد اشاره دارد. این رگه‌ها نه‌تنها بر ظاهر اثر هنری تأثیر می‌گذارند، بلکه در زیبایی و ارزش‌گذاری آن نیز نقش دارند.

رگ مفهومی گسترده و چندلایه دارد؛ از زیست‌شناسی گرفته تا فرهنگ و هنر، همیشه با انسان همراه بوده و نشانی از جریان، زندگی و واکنش درونی اوست.