Hoody

کلمه‌ی «hoody» (یا شکل رایج‌تر آن: hoodie) در زبان فارسی به «سویشرت کلاه‌دار» یا «هودی» ترجمه می‌شود.

«هودی» نوعی لباس گرم و راحت است که معمولاً از پارچه‌ی ضخیم مانند نخ پنبه‌ای یا کتان تهیه می‌شود و ویژگی بارز آن داشتن کلاه است که از قسمت یقه ادامه پیدا می‌کند. این لباس اغلب دارای جیب بزرگ در قسمت جلویی (که به آن «جیب کانگورویی» گفته می‌شود) و گاهی بندهایی برای تنظیم کلاه است. هودی‌ها هم برای مردان و هم برای زنان در دسترس هستند و معمولاً به عنوان پوشاک غیررسمی و اسپرت شناخته می‌شوند.

منشأ هودی به قرون وسطی و پوشش راهبان بازمی‌گردد، اما شکل مدرن آن در دهه‌ی ۱۹۳۰ در آمریکا برای کارگران سردخانه‌ها طراحی شد. بعدها، این لباس با ورود به فرهنگ عامه و به‌ویژه مد خیابانی (streetwear) به یکی از نمادهای نسل جوان تبدیل شد. در دهه‌های اخیر، هودی نه‌تنها یک پوشش راحت برای هوای خنک است، بلکه به بخش مهمی از سبک پوشش شهری، هنری و حتی هویت‌محور جوانان بدل شده است.

هودی‌ها در تنوع زیادی از رنگ، طرح، چاپ و فرم عرضه می‌شوند. برخی ساده و تک‌رنگ هستند و برخی دیگر دارای لوگوهای برند، نوشته‌ها یا تصاویر هنری‌اند. این لباس را می‌توان با شلوار جین، لگینگ، یا حتی زیر کت‌های سنگین پوشید. انعطاف‌پذیری آن در استایل باعث شده که هم در خانه، هم در دانشگاه، باشگاه، پیاده‌روی، یا حتی دورهمی‌های غیررسمی، گزینه‌ای محبوب باشد.

از منظر فرهنگی، هودی گاه فراتر از پوشاک دیده می‌شود. در برخی جوامع، به‌ویژه در دهه‌های گذشته، پوشیدن هودی به نمادی از طغیان جوانانه یا فرهنگ زیرزمینی تبدیل شده است. برای مثال، برخی گروه‌های موسیقی رپ یا هیپ‌هاپ، یا هواداران ورزش‌های خیابانی مانند اسکیت‌بردینگ، از هودی به عنوان بخشی از هویت بصری خود استفاده می‌کنند. این لباس گاهی در گفتمان اجتماعی نیز موضوع بحث بوده، به‌خصوص زمانی‌که برخی رسانه‌ها آن را با هویت‌های خاص یا ناآرامی اجتماعی پیوند داده‌اند.

«هودی» تلفیقی است از کارکرد، راحتی و بیان هویت. این لباس ساده، از سردخانه‌های صنعتی به مد روز خیابانی رسیده و امروز در کمد بیشتر افراد، جای ثابتی دارد؛ نشانه‌ای از سبک زندگی مدرن، آسان‌گیر، و خودبیانگر.