حور به انگلیسی

هر دو واژه «حور» و «هور» در زبان فارسی وجود دارند، اما معانی متفاوتی دارند و به جای هم به کار نمی‌روند:

حور (با «ح») به موجودات زیبا و پاکدامن بهشتی گفته می‌شود که در متون دینی و ادبی آمده است.

هور (با «هـ») یکی از معانی اصلی‌اش «خورشید» یا «نور» است. این واژه در ادبیات کهن فارسی و فارسی میانه به معنای خورشید به کار رفته و همچنان در برخی متون و نام‌ها دیده می‌شود. همچنین «هور» می‌تواند به معنای نور یا روشنایی باشد.