وکیل به انگلیسی

کلمه‌ی «وکیل» در زبان انگلیسی به lawyer یا attorney ترجمه می‌شود. این واژه به شخصی اطلاق می‌شود که در رشته‌ی حقوق تحصیل کرده و مجوز قانونی برای نمایندگی، مشاوره و دفاع از افراد، سازمان‌ها یا نهادها در مراجع قضایی، اداری و قانونی را دارد. وکیل با تسلط بر قوانین، آیین‌نامه‌ها و رویه‌های قضایی، نقشی اساسی در تحقق عدالت، دفاع از حقوق افراد و برقراری نظم در جامعه ایفا می‌کند.

در بیشتر کشورها، تبدیل شدن به یک وکیل نیازمند گذراندن تحصیلات دانشگاهی در رشته‌ی حقوق، قبولی در آزمون‌های حرفه‌ای و دریافت پروانه‌ی وکالت از مراجع ذی‌صلاح است. برخی کشورها مثل ایالات متحده، اصطلاح "attorney-at-law" یا «وکیل دعاوی» را برای اشاره به کسانی به‌کار می‌برند که اجازه دارند در دادگاه حضور یابند و از موکل دفاع کنند. در بریتانیا نیز دو نوع وکیل وجود دارد: "solicitor" که مشاوره‌ی حقوقی می‌دهد و اسناد حقوقی تهیه می‌کند، و "barrister" که معمولاً در دادگاه حاضر می‌شود و از موکل دفاع می‌کند.

در ایران، وکیل پایه‌یک دادگستری پس از طی تحصیلات حقوقی و قبولی در آزمون وکالت، به مدت ۱۸ ماه دوره‌ی کارآموزی زیر نظر کانون وکلای دادگستری را می‌گذراند و سپس با موفقیت در آزمون اختبار، پروانه‌ی وکالت دریافت می‌کند. وظایف وکیل در ایران شامل مشاوره‌ی حقوقی، تهیه‌ی لوایح و دادخواست‌ها، حضور در دادگاه‌ها، دفاع از حقوق موکل، تنظیم قراردادها، و در برخی موارد، حضور در داوری یا میانجی‌گری نیز می‌شود.

از نظر اجتماعی، وکیل نماینده‌ی قانون است و اغلب در موقعیت‌هایی وارد عمل می‌شود که موضوعات مهمی چون آزادی، مالکیت، سرنوشت خانوادگی، یا حقوق اقتصادی افراد در میان است. نقش وکیل در بسیاری از پرونده‌ها نه‌تنها از منظر قانونی، بلکه از نظر انسانی، حیاتی است. یک وکیل خوب باید نه‌تنها دانش حقوقی قوی، بلکه قدرت تحلیل بالا، مهارت‌های ارتباطی مؤثر، توانایی دفاع قاطع و در عین حال اخلاق حرفه‌ای داشته باشد.