Ifs And Buts

عبارت «ifs and buts» در زبان فارسی به‌صورت «اما و اگرها» ترجمه می‌شود.

این ترکیب به همه‌ی آن شرط‌ها، تردیدها، یا قید و بندهایی اشاره دارد که هنگام تصمیم‌گیری یا بیان نظر، باعث کندی یا ابهام می‌شوند.

این عبارت از دو واژه‌ی ساده‌ی «if» (اگر) و «but» (اما) تشکیل شده است. هر دو واژه در زبان انگلیسی نقش مهمی در ساخت شرط یا مخالفت دارند. وقتی این دو واژه به‌صورت جمع و در کنار هم می‌آیند، حالتی استعاری پیدا می‌کنند و به معنای تمام بهانه‌ها، استثناها، و محدودیت‌هایی هستند که در گفتار یا عمل مطرح می‌شود.

در گفت‌وگوهای روزمره، اگر کسی بگوید “He always has a lot of ifs and buts”، منظورش این است که آن فرد همیشه برای هر کاری بهانه‌تراشی یا شرط‌گذاری می‌کند. در واقع، این عبارت توصیف‌کننده‌ی افرادی است که تصمیم‌گیری را با اما و اگر و توضیحات بی‌پایان پیچیده می‌کنند.

در متون رسمی‌تر نیز «ifs and buts» می‌تواند به معنای ابهامات یا استثناهای قانونی و قراردادی باشد. برای مثال، در حقوق یا سیاست ممکن است گفته شود “The agreement was approved without any ifs and buts,” یعنی توافق بدون هیچ قید و شرطی تصویب شد. بنابراین، کاربرد این عبارت می‌تواند از زبان محاوره‌ای تا متن‌های اداری و نوشتاری گسترده باشد.

از نظر فرهنگی، این ترکیب نمادی از تمایل انسان به احتیاط و توجیه است. آوردن «اما و اگر» در زبان، معمولاً نشان‌دهنده‌ی نوعی تردید یا تمایل به کنترل شرایط است. به همین دلیل، وقتی از «ifs and buts» صحبت می‌شود، در واقع از مجموعه‌ای از محدودیت‌ها یا تردیدهایی حرف می‌زنیم که مانع تصمیم‌گیری قاطع یا عمل مستقیم می‌شوند.

«ifs and buts» در زبان انگلیسی نه تنها یک اصطلاح روزمره، بلکه بازتابی از طرز فکر انسان در مواجهه با تصمیم‌هاست — جایی میان منطق، تردید، و احتیاط.