درشت به انگلیسی

کلمه‌ی «درشت» در زبان انگلیسی به large ،big ،coarse، یا rough ترجمه می‌شود.

این واژه در زبان فارسی کاربردی چندوجهی دارد و بسته به بافت جمله می‌تواند به اندازه، ظاهر، رفتار، یا حتی گفتار فرد اشاره کند. در اصل، «درشت» بیانگر چیزی است که از حد معمول بزرگ‌تر، زبرتر یا برجسته‌تر باشد؛ چه در جنبه‌ی فیزیکی و مادی، و چه در جنبه‌ی رفتاری و معنوی.

از نظر فیزیکی، «درشت» معمولاً برای توصیف اندازه یا ابعاد اشیاء و موجودات زنده به کار می‌رود. برای مثال، وقتی گفته می‌شود «دانه‌های برف درشت بودند»، منظور این است که دانه‌ها از حالت معمول بزرگ‌تر بوده‌اند. همچنین در مورد انسان، «درشت‌هیکل» به فردی با اندام بزرگ و قوی اشاره دارد. این کاربرد، جنبه‌ای توصیفی دارد و اغلب برای تاکید بر برجستگی ظاهری یا فیزیکی چیزی استفاده می‌شود.

در سطح کیفی و بافتی، «درشت» می‌تواند به زبر بودن یا ناصافی سطوح اشاره کند. برای نمونه، پارچه‌ی درشت یا سنگ درشت، بیانگر ساختار ناصاف و خشن آن‌هاست. در این معنا، واژه‌ی «درشت» نوعی احساس فیزیکی از زبری و سختی را منتقل می‌کند و در برابر واژه‌هایی مانند «نرم» یا «ریز» قرار می‌گیرد.

در جنبه‌ی رفتاری و گفتاری، «درشت» به کلام یا رفتار خشن، بی‌ملاحظه و تند اشاره دارد. وقتی گفته می‌شود «او با من به درشتی سخن گفت»، منظور این است که گفتارش تند، بی‌ادبانه یا همراه با سرزنش بوده است. این معنا وجه استعاری دارد و از زبری فیزیکی برای توصیف زبری در رفتار و زبان بهره می‌گیرد. چنین کاربردی در ادبیات فارسی رایج است و برای توصیف شخصیت‌هایی به کار می‌رود که صریح، تندخو یا بی‌پروا هستند.

واژه‌ی «درشت» ترکیبی از بزرگی، زبری و شدت را در خود دارد. بسته به بافت جمله، می‌تواند تصویری از قدرت، خشنودی، برجستگی یا حتی بی‌ظرافتی ارائه دهد. این واژه در زبان فارسی غنای توصیفی ویژه‌ای دارد، زیرا هم برای بیان ویژگی‌های فیزیکی و هم برای توصیف حالات روحی و رفتاری انسان به‌کار می‌رود، و در هر دو معنا حس شدت، قوت و تأکید را منتقل می‌کند.