Disqualify معنی

dɪˈskwɑːləfaɪ dɪsˈkwɒlɪfaɪ
آخرین به‌روزرسانی:
  • Adverb
    سلب صلاحیت کردن از، شایسته ندانستن، مردودکردن (در امتحان و غیره)
    • - His lack of sufficient education and experience disqualified him for this job.
    • - نداشتن تحصیلات و تجربه‌ی کافی موجب سلب صلاحیت او از این شغل گردید.
    • - Since the accused was the judge's own brother, he had to disqualify himself.
    • - چون متهم برادر قاضی بود، قاضی از خود سلب صلاحیت کرد.
    • - Two infringements of the rules will disqualify a player.
    • - دو مورد تخلف از مقررات موجب محروم شدن بازیکن خواهد شد.

تبلیغات (تبلیغات را حذف کنید)

مترادف و متضاد disqualify

  1. Verb be unfit for; be ineligible
    Synonyms: bar, bate, debar, disable, disenable, disentitle, disfranchise, eighty-six, except, exclude, impair, incapacitate, invalidate, nix, not make the cut, paralyze, preclude, prohibit, rule out, suspend, unfit, weaken
    Antonyms: allow, be eligible, capacitate, fit, permit, qualify

لغات هم‌خانواده disqualify